A little bit of everything

Ο επίλογος μιας Ιστοριας.

Ολοι μας ξέρουμε ποσο σημαντικη ειναι η αρχη ενος βιβλίου,αυτες οι πρωτες σελίδες που μπορεί να σε κερδίσουν αλλα μπορει και να σε αποτρέψουν απο το να συνεχίσεις την αναγνωση.Τι γινετε ομως με τον επίλογο ενος βιβλίου?Πως μπορει ενα ‘κακο’ (κατα την αποψη μας παντα) τελος να σε κανει νιωσεις για το υπολοιπο βιβλιο,ακομα και αν μέχρι πριν το τελος σου αρεσε?

Για εμενα το τελος ενος βιβλιου ειναι πιο σημαντικο απο την εναρξη.Πιστεύω οτι εκει κρύβεται η μαεστρια ενος συγγραφεα,πως δένει ολους τους χαρακτήρες και τις περιπέτειες τους ομορφα και κυρίως:με λογική κατάληξη,χωρις να μοιαζει πιεσμενη.
Σε αυτο το ποστ θα σας μιλησω για τα αγαπημενα μου endings αλλα και για μερικα που δεν μου αρεσαν τοσο.
*Την ιδεα για αυτο το ποστ την πηρα απο ενα βιντεακι απο το καναλι της Helene στο Youtube. (Δεν μπορω να κανω λινκ.)

1)Sister απο την Rosamund Lupton (Στα ιχνη σου,εκδ. Διόπτρα).
Αυτο μπορω να το καταταξω και στις δυο κατηγοριες:Το θεωρω τρελο out of nowhere twist αλλα με στεναχώρησε παρα πολυ,τοσο που πρωτη φορα (και μοναδική ) που εκανα αρκετες μερες να ξεπερασω το συναίσθημα που μου προκαλεσε.
Η ιστορία ειναι η εξής:Οταν η μητερα της Βεατρικης την παιρνει τηλεφωνο να της πει οτι εξαφανίστηκε η αδερφη της η Τες εκεινη παραταει τα παντα και παει απο την Αμερική στην Αγγλια για να βοηθήσει.Βυθίζεται τοσο πολυ στην αναζητηση της αδερφης της που αποξενώνει τους παντες γυρω της και μπλεκεται σε επικίνδυνα δίχτυα.

2)Pet Sematary απο τον Stephen King (Νεκροταφειο ζωων,Bell).
Θαρρώ το τελος ειναι εξαιρετικό στο να δειξει ποσο πολυ βαθιά στην θλιψη και στην απογνωση μπορει να σε ριξει η απωλεια ενος αγαπημένου ανθρώπου αλλα και πως καθε πράξη εχει και τις συνέπειες της και οτι εντελει οπως λεει και ενας χαρακτήρας στο βιβλιο ‘Sometimes dead is better’.
Ο King το θεωρεί απο τα πιο τρομακτικα του βιβλια και μπορώ να καταλάβω γιατι,εχει παρει το χειρότερο εφιαλτη ενος γονιου και τον έκανε ‘πραγματικότητα’
Η ιστορία εχεις ως εξής:Μια οικογένεια μετακομίζει σε ενα ομορφο σπιτι καπου σε μια επαρχιακή πόλη δίπλα σε μια ‘εθνικη οδο’.Δασος παντού τριγύρω και πισω απο το σπιτι,πιο βαθεια στο δασος,υπάρχει το Νεκροταφειο Ζωων.Μονο που δεν μένουν για πολυ καιρο νεκρα.Η περιοχη εκει ηταν χιλιάδες χρονια πριν ιερη.

3)Animal Farm απο τον George Orwell (Η φαρμα των ζωων)
Η φαρμα των ζωων εχει ενα πολυ ξεκάθαρο πολιτικο και κοινωνικό μήνυμα με ενα πολυ δυνατό τελος.Για αυτους που δεν ξερουν γιατι μιλαει το βιβλιο θα σας δωσω μια ιδέα. Οταν τα ζωα μιας φαρμας αποφασίζουν πλεον οτι δεν θελουν να δουλευουν σκληρα και να παιρνει ολα τα κερδη ο αγρότης σχεδιάζουν μια επανάσταση και πετυχαινουν να ανεβασουν στην εξουσια μια ‘κυβέρνηση’ απο ζωα.Δυνατο αναγνωσμα που δειχνει πολυ ξεκαθαρα οτι μια κυβερνηση που υποτίθεται οτι ‘θελει το καλο των σκληρα εργαζομένων’ ισως και να κρύβει μεσα της ακριβώς το ιδιο προσωπο με το τερας που πολεμησε!Νομιζω πως ηταν γραμμενο εναντίων του Σταλινινου κρατους (μπορεί και να κανω λαθος).

Αυτα ειναι μερικα απο τους επιλογους που βρηκα πολυ ενδιαφέρον και που θεωρω οτι ειναι δείγμα συγγραφικου ταλέντου.

Εσας πιο τελος σας συγλκονησε?

Advertisements

13 thoughts on “Ο επίλογος μιας Ιστοριας.

  1. Ποσο μα πόσο πολύ σε καταλαβαίνω!!!
    Μπορεί ένα βιβλίο να έχει καλή αρχή, καλή πλοκή, τέλειους χαρακτήρες, αλλά άμα έχει χάλια τέλος… πω, πω, θεωρώ ότι είναι για πέταμα!
    Συγκλονιστικό τέλος δεν νομίζω να έχω συναντήσει ποτέ μου σε βιβλίο, αλλά για μένα “καλό τέλος” είναι αυτό που δεν το έχω υποψιαστεί από πριν και εν τέλει καταλήγει να με εκπλήξει. Έχω διαβάσει άπειρα βιβλία όπου από τις πρώτες 50 κιόλας σελίδες υποψιάστηκα τί θα γίνει στο τέλος και ήταν αρκετά απογοητευτικό! 😦

    Liked by 1 person

      1. Χαχα,.. ή το άλλο: να έχεις ένα ικανοποιητικό κατά τα άλλα τέλος, αλλά ο συγγραφέας να το περνάει τελείως “επί τροχάδην” (5 σελίδες μόνο και ούτε!).
        Γραψτο, χρυσέ μου, αναλυτικά να το ευχαριστηθούμε, τώρα βρήκαν να σε πιάσουν οι τσιγκουνιές; 😛

        Liked by 1 person

  2. Πολύ μεγάλη υπόθεση ο επίλογος!Ειναι η αισθηση που σου μενει από ένα βιβλιο. Όσο κι αν φανεί αστείο,τελευταια με είχε συγκλονίσει ο έπιλογος από την “Κότα που ονειρευόταν να πετάξει”Τόσο όμορφη ιστορία!!

    Liked by 1 person

    1. Σοφάκι και μενα με συγκλόνισε το τελος της Ιστορίας αυτής…Και το διαβασα περίπου οταν απαντούσες εσυ σε τουτο εδω το ποστ…Τζο είμαι παραμυθάκι τύπου, αλλα πολυ αλληγορικό…Να το διαβάσεις…

      Liked by 2 people

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s