Contemporary · Magical Realism · review · Uncategorized

Review:Το Αρωμα του Ονειρου απο τον Τομ Ρομπινς

images2.jpeg

Το “Άρωμα του ονείρου” είναι ένα έπος που αρχίζει στα δάση της αρχαίας Βοημίας και δεν τελειώνει παρά απόψε, στις εννιά η ώρα το βράδυ (ώρα Παρισιού). Είναι, ακόμη ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα με ήρωα έναν επιστάτη που έχει χάσει ένα μπλε μπουκάλι. Ένα μπουκάλι πολύ παλιό που έχει χαραγμένη πάνω του την εικόνα ενός θεού με κέρατα τράγου. Αν το υγρό μέσα σ’ αυτό το μπουκάλι είναι πραγματικό η μυστική ουσία του σύμπαντος, όπως πιστεύουν μερικοί, θα πρέπει να βρεθεί γρήγορα, γιατί εξατμίζεται και έχουν απομείνει μόνο δυο σταγόνες.

Επιτελους το τελειωσα και αντι για την Κυριακη,ανεβαζω την κριτικη μου σημερα.Διοτι α)την αργησα! β)αυριο εχει τρεξιμο και θελω τοσο πολυ να την γραψω.

Τα παντζαρια,δηλαδη οι βολβοι,δεν μου αρεσουν.Προτιμώ να βραζω τα παντζαροφυλλα και υστερα να τα ραντιζω με ξυδακι και λαδι δικής μου παραγωγης.Βεβαιως αυτο δεν ενδιαφέρει εσας που έρχεστε εδώ για κριτικές βιβλιων και οχι για να ενημέρωθειτε για τις γαστρονομικές μου ορέξεις.Αλλα αν θέλετε να διαβάσετε αυτο το βιβλιο θα πρεπει να συνηθιζετε σιγα-σιγα την λεξη ΠΑΝΤΖΑΡΙ.Διοτι το ζαρζαβατικο αυτο δεν ειναι ενα απλο λαχανικο.Κρυβει περιεργες ιδιότητες και αθανατες..

Αν δεν εχετε διαβασει ποτε Τομ Ρομπινς να είστε έτοιμοι για ενα λογοτεχνικο ταξίδι με σουρεαλ γεύση,ρομαντική διαθεση και φιλοσοφικές τασεις.Σαν συγγραφεας,οταν δεν το παρακανει με τις φιλοσοφικες τασεις,ειναι εξαιρετικος και ενω δεν εχω διαβασει ποτε κατι δικο του στα Αγγλικα,το ταλεντο του να φτιαχνει ομορφες προτασεις δεν χανεται στην μετραφραση.

real-and-unreal

Σε τουτο το βιβλιο ο συγγραφεας μας μιλαει για τον θανατο,την αθανασια and everything in between.Ενας αντρας με την πιο “δυνατη” και ευαισθητη μυτη ζει στο Παρισι οπου του αρεσει να αγναντευει απο το παραθυρο φορωντας μια μασκα ελεφαντα,μια εξυπνη σερβιτορα που ζει στο μονιμως γκριζο Σιατλ,δυο θερμες γυναικες που δουλεουν σε ενα αρωατοποιο στην Νεα Ορλεανη,ενας τρελος επιστημονας και ενα ζευγαρι αιωνοβιων συνθετουν μια πολυ ομορφη ιστορια περιεπετιας/φιλοσοφιας/ερωτα.Α!Και ο Πανας,φυσικα.

Σεξ.Πολυ σεξ.Πολλα σωματικα υγρα.Αν καποιο απο αυτα σας ενοχλει,τοτε θα τριζετε τα δοντια σας κατα την διαρκεια του βιβλιου αυτου.Αν οχι,τοτε για κοπιαστε διοτι ο Ρομπινς διαβαζεται απο ακρως ερωτικα πλασματα που αγαπουν εντονα συναισθηματα.Και την ζωη,φυσικα.Και ομορφες μυρωδιες.

Κατι περιεργο συνεβει με αυτο το βιβλιο.Ενω μου αρεσε,και πολυ μαλιστα,δεν μπορουσα να το τελειωσω με τιποτα.Μου πηρε δυο εβδομαδες και πολυ εσωτερικη πιεση.Απλα δεν κυλουσε,και δεν μπορω να καταλαβω γιατι.Σκεφτομαι οτι μπορει να φταινε ολοι αυτοι που μου ελεγαν οτι ειναι υπεροχο,καταπληκτικο και καλυτερο απο τον Τρυποκαρυδο,as if.Τιποτα δεν θα παρει την θεση του Τρυποκαρυδου στην καρδια μου.Αλλα ηταν αρκετα καλο,τοσο καλο που θελω να διαβασω και αλλα δικα του.

Οι χαρακτηρες μου αρεσαν ολοι.Ειχαν κατι να σου δωσουν και να σου πουν,αν και μερικες φορες εγερναν προς την μερια του απιστετου,μπορω να πω οτι ειδα στις φωνες τους κατι απο την αληθινη ζωη.Αυτα που προσπαθησε ο συγγραφεας να μου περασει,περασαν και εκατσαν στο σβερκο μου.Και φυσικα αγαπησα το ταξιδι ανα τους αιωνες και των ερωτα των δυο χαρακτηρων και τον αγωνα τους εναντια στην ληθη και τον θανατο,την ελλειψη της..συνειδησης.

Βασικα οσο πιο πολυ καθεται μεσα στο κεφαλι μου,τοσο πιο πολυ αναγνωριζω την ομορφια του.

Το “Ακομα και η καομποισες μελαγχολουν” ειναι το επομενο μου,αλλα νομιζω δεν ειναι και το πιο αγαπημενο του κοσμου.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟΝ ΤΡΥΠΟΚΑΡΥΔΟ.

Ελπιζω για ακομα μια φορανα βγαζει νοημα η κριτικη μου,και αν το εχετε διαβασει να μου πειτε εαν σας αρεσε.

Bye fellow readers.

Advertisements

13 thoughts on “Review:Το Αρωμα του Ονειρου απο τον Τομ Ρομπινς

  1. Η κριτική σου ήταν όπως πάντα υπέροχη αλλά εγώ την τεράστια ταύτιση την έπαθα στην περιγραφή με τα παντζάρια. Κι εγώ θέλω μόνο τα παντζαρόφυλλα αλλά τα κυρίως παντζάρια τα τρώω με το ζόρι… πόσο με συγκίνησες με αυτή σου την αποκάλυψη! Δεν είμαι μόνη τελικά στον κόσμο 🙂

    Liked by 1 person

  2. Χμ, εγώ ανήκω σε εκείνους που το θεωρούν ως το κορυφαίο βιβλίο του Ρόμπινς. Καλός και ο Τρυποκάρυδος, δε λέω, αλλά με είχε κουράσει με τις ατελείωτες περιγραφές. Περί ορέξεως, ωστόσο, κολοκυθόπιτα!!!!
    Είναι εξαιρετικός και φευγάτος συγγραφέας και από τους top 5 στους αγαπημένους μου.

    Και οι καουμπόισσες καλές είναι αλλά αν θυμάμαι καλά ο χορός των επτά πέπλων ήταν καλύτερος.

    Καλές αναγνώσεις!
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    Liked by 1 person

    1. Καλημερα Ελένη,αγορασα πρόσφατα και ενω εχω ενα σωρο αδιαβαστα και καθολου λεφτα και το τελευταίο του,την Ροδακινοπιτα.Σκοπευω να διαβασω αρκετα δικα του βιβλια!

      Liked by 1 person

      1. Τη Ροδακινόπιτα τώρα τη διαβάζω. Έχει ενδιαφέρον αλλά είναι ουσιαστικά η ζωή του Ρόμπινς. Θα μου πεις το γράφει και στο οπισθόφυλλο, τι περίμενες; Εντάξει, δε λέω, καλό είναι αλλά λίγο το βαρέθηκα. Δεν το έχω αφήσει όμως.

        Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s