review

Review:Το βιβλιο της Κατερίνας απο τον Αύγουστο Κορτω

to_vivlio_tis_katerinas
Η ιστορία μου αρχίζει από το τέλος – το δικό της και το δικό μου. Έτσι ξεκινά το Βιβλίο της Κατερίνας, μιας γυναίκας που πάλεψε μια ζωή με την ψυχική αρρώστια, και που, αν νικήθηκε, έζησε και μεγαλούργησε ταπεινά χάρη στην αγάπη. Μια οικογενειακή σάγκα γεμάτη ζοφερά μυστικά και θανάσιμες ενοχές, ένα βιβλίο μυστηρίου γύρω από έναν αδιανόητο φόνο και τα δυο του θύματα, και μια κατάδυση σε μια ψυχή που συγκλονίζει με το φως και το σκοτάδι της.

Μας λέει η Κατερίνα:
Αυτό το βιβλίο δεν έχει σκοπό να πληγώσει κανέναν, εκτός απ’ αυτούς που θα το διαβάσουν.
Αυτό το βιβλίο, θα πουν, είναι γεμάτο ψέματα. κακοήθειες, ανακρίβειες, παραχάραξη της οικογενειακής μας ιστορίας από ένα μυαλό χολωμένο κι άρρωστο, που γυρεύει εκδίκηση για τον θάνατο που μόνο του επέλεξε. Ωστόσο εμένα αυτή είναι η αλήθεια μου, κι από κει και πέρα, ο καθείς ας διαλέξει τη λήθη που του ταιριάζει, που τον ανακουφίζει. έτσι είναι αν έτσι νομίζουνε.
Αυτό το βιβλίο με διαλύει.
Αυτό το βιβλίο έχει σκοπό να με διαλύσει, να με κάνει κομμάτια. Μέσα στα κομμάτια μου είμαι.

Κι όποιος την ακούσει δεν θα την ξεχάσει ποτέ.

Η μαμα του Πετρου (Αυγουστος Κορτω) δεν ζει πια.Ηπιε μια μερα που διαλεξε για τελευταια της,εχω σωρο χαπια που τα μαζευε ενα-ενα για αυτο ακριβως τον σκοπο,την αυτοκτονια.Ο γιος της που την βρηκε γυμνη και γεματη εμετους,δεν θα το ξεχασει ποτε (πως θα μπορουσε αλλωστε?) και αποφασιζει να γραψει την ιστορια της μητερας του μεσα απο τα δικα της ματια.

Ο Φρόυντ ειπε οτι ο  ανθρωπος ειναι το προϊον των τραυματων της παιδικης του ηλικίας και δεν θα μπορουσε να εχει περισσοτερο δικιο.Και ομως,πολλοι ανθρωποι δεν το βλεπουν ετσι.Η Κατερινα μεγαλωσε σε ενα σπιτι με μια μητερα που την αγνοουσε πληρως,μια μητερα που δεν της εδωσε μια σταγονα αγαπης σπρωχνοτας την κορη της να πιστευει οτι δεν αξιζει την αγαπη και ενα πατερα που ηταν συνεχως απων.Με εναν αδερφο κατα πολυ μεγαλυτερο με καθαρα σαδιστικες τασεις και μια αδερφη που την ζηλευε συνεχως,εζησε απο την βρεφικη της ηλικια την εχθρα.Μια εχθρα που θα κανει δικη της,τοσο δικη της που θα μισησει τον εαυτο της.Με το να πω πως η οικογενεια της Κατερινας ηταν το λιγοτερο δυσλειτουργικη θα ημουν πολυ επιεικης.Ηταν ολοι βαθεια ψυχολογικα και ψυχικα τραυματιες.Δεν ξερω,τι καλο θα μπορουσε να βγει απο αυτο?

Η Κατερινα αγαπουσε οσο τιποτα αλλο τον γιο της αλλα ηταν μια αρρωστημενη αγαπη που εκανε φοβερα μεγαλο κακο στο παιδι.Τον αγαπησε ετσι για α)ηταν ο γιος της β) ηταν αντρας.Ενας αντρας που θα την αγαπουσε οπως ακριβως ηταν και δεν θα την αφηνε ποτε.Αλλα η Κατερινα ηταν μανιοκαταθλιπτικη σε μια εποχη που δεν υπηρχε η ευκολια στην διαγνωση,το στιγμα ηταν τεραστιο (οπως και τωρα) και η κακομοιρα δεν ελαβε ποτε την καταλληλη φροντιδα,που για μενα θα ηταν η ψυχαναλυση.Πιστευω οτι αμα ειχε βρει εναν ανθρωπο να την οδηγησει μεσα απο τον δρομο της αυτο-ανακαλυψης στα σωστα μονοπατια θα ειχε πιο “ευκολα” μανατζαρει πολλα πραγματα καλυτερα.Αλλα η Κατερινα ηταν αρρωστη.Ηταν δυστυχισμενη και κανεις δεν μπορεσε να την κανει καλα,ετσι και αλλιως κανεις δεν μπορει να παρει αυτο το φορτιο.Και οι ανθρωποι που εμεναν διπλα της,υπεφεραν και αυτοι.

Ενα πολυ καταθλιπτικο βιβλιο που μιλαει για πολλα πραγματα που αρκετοι ανθρωποι δεν τα εχουν ζησει ποτε.Ειναι ενα βιβλιο που σε κανει να κοιτας καταματα την δυστυχια που κρυβονται σε πολλα σπιτια.Υπαρχουν ανθρωποι που υποφερουν ολη τους την ζωη,και ομως εχουν αγαπησει και αγαπηθει αρκετα.Χωρις φυσικα ποτε η αγαπη να εχει σημασια.Ενας απο τους λογους που πολλοι ανθρωποι με ψυχικα προβληματα επιλεγουν την αυτοκτονια ειναι οι τυψεις που νιωθουν.Πιστευουν οτι καταστραφουν τα παντα και τους παντες.Η ευτυχια δεν ειναι ποτε επιλογη για αυτους.

Ξερω απο πρωτο χερι πως ειναι να βλεπεις τον ανθρωπο που αγαπας να αυτοκαταστρεφεται με την ιδια μανια να κανει κακο και σε εσενα.Για εμενα οι ψυχικες αρρωστιες ειναι σαφως χειροτερες απο τις σωματικες:δεν εχεις τον ελεγχο του μυαλου σου.Τι πιο χειροτερο απο αυτο?

*Μην το διαβασετε στο νοσοκομειο,ενω καθεστε σε αναμενα καρβουνα.Tears.So many tears.

Advertisements

13 thoughts on “Review:Το βιβλιο της Κατερίνας απο τον Αύγουστο Κορτω

  1. Δυστυχώς εκείνα τα χρόνια η συναισθηματική κακοποίηση στα παιδιά ήταν καθημερινό φαινόμενο. Δεν μου κάνει εντύπωση πώς η Κατερίνα ανέπτυξε ψυχική ασθένεια στην μετέπειτα ζωή της. Είχαμε κι εμείς παρόμοιο κρούσμα στην οικογένεια αλλά παρόλο που οι γιατροί μας είχαν πει ότι ήταν θέμα γονιδίων και ότι ούτως η άλλως θα αναπτυσσόταν μανιοκατάθλιψη (ανεξάρτητα με τα τραύματα της παιδικής ηλικίας) εγώ αρνούμαι να πιστέψω πως τα πράγματα θα είχαν εξελιχθεί έτσι αν το περιβάλλον ήταν πιο “κατάλληλο”.

    Όσο για τον Κορτώ, θεωρώ ότι μοιράστηκε ένα πάρα πολύ ευαίσθητο θέμα με τον υπόλοιπο κόσμο. Προσωπικά δεν ξέρω αν θα είχα το κουράγιο (και τα κότσια) να το κάνω σαν συγγραφέας 😦

    Liked by 1 person

    1. Δυστυχώς ειχα γραψει ολοκληρη απαντηση που εξαφανίστηκε!Η κακοποιηση των παιδιών συνεχίζεται μια χαρά μεχρι σημερα.Τα παιδια ειναι πολυ εύκολος στοχος,ποιον αλλον εχουν εκτος απο εσένα?Αμα σου αρέσει η ψυχολογια η Άλις Μιλλερ εγραψε οτι η κακοποίηση ενος παιδιου αλλαζει μεχρι και την μορφολογια του εγκεφάλου.
      Δεν ξερω εαν θα αντιμετώπιζε το ιδιο προβλημα αν είχε μια αγαπημένη οικογενεια,αλλα θα ήταν σιγουρο πιο ευκολο να το αντιμετωπισει.Να λες καλα που ειχε και τον αντρα της,καπως να την βοηθαει .
      Νομιζω οτι η συγγραφή αυτου του βιβλιο ηταν ευεργετική για εκεινον!

      Liked by 1 person

  2. Την έναρξη από μια σειρά εκρηκτικών κρίσεων πανικού χρωστάω σε αυτό το βιβλίο, όσο το λατρεύω τόσο το φοβάμαι. Ελπίζω και εγώ να είναι όλα καλά Τζο μου!

    Liked by 1 person

  3. Θηρίο πότε πρόλαβες και το διάβασες! Και δεν παίζεσαι που έκατσες να το διαβάσεις παραμονές Χριστουγέννων κι ενώ όπως λες ήσουν και σε αναμονή στο νοσοκομείο (ελπίζω όπως κι όλοι οι υπόλοιποι να μην τρέχει κάτι σοβαρό). Πολύ ολοκληρωμένη και μ’ επιχειρήματα η κριτική σου για μια ακόμη φορά!

    Liked by 1 person

  4. Δε διάβασα το βιβλίο, είδα όμως την εξαιρετική παράσταση με τη Λένα Παπαληγούρα στη διασκευή του βιβλίου από το Γιώργο Νανούρη. Όλα τα λεφτά! Λες και μπαίνεις μέσα στο διαταραγμένο μυαλό της ηρωίδας.
    Αν και γενικά πιστεύω πως τα βιβλία είναι καλύτερα από τις μεταφορές τους στο θέατρο ή στον κινηματογράφο, υποπτεύομαι πως στη συγκεκριμένη περίπτωση το κείμενο και τα συναισθήματα έγιναν ακόμη πιο έντονα και δυνατά.
    Σε όσους δεν πρόλαβαν το θεατρικό, προφανώς συμφωνώ για το βιβλίο!

    Φιλιά
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s