Book Reviews

Review:Το αρωμα απο τον Πατρικ Ζισκιντ

10570407_213538975646454_6522200560298246194_n

Ένα τρομακτικό παραμύθι; – Ένα φιλοσοφικό θρίλερ; – Μια ερωτική φαντασία; Για τον Ζαν-Μπατίστ Γκρενούιγ, τον σκοτεινό ήρωα, μαθαίνουμε μόνο πως γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1738 στο Παρίσι, ανάμεσα στα σκουπίδια της αγοράς με δυο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Αυτός που τρομάζει τους πάντες με την παντελή έλλειψη κάθε μυρωδιάς έχει την πιο ευαίσθητη μύτη του κόσμου. Καταγράφει στην ατελείωτη τράπεζα της μνήμης του όλες τις μυρωδιές που συναντά στο δρόμο του, και όχι μόνο αυτό, αλλά μπορεί να ανακαλέσει κάθε στιγμή εκείνη που θα διαλέξει. Η μακριά πορεία του στο βασίλειο των οσμών θα τον οδηγήσει από το εργαστήριο του αρωματοποιού στη θέση του ημίθεου που παρασύρει τα πλήθη με μοναδικό όπλο το ύψιστο και συγκλονιστικότερο άρωμα που υπάρχει. Αυτό της ανθρώπινης ύπαρξης.

Για εμας τους ηπια ασθματικους μια εντονη μυρωδια ειναι πολυ πιθανον να μας δημιουργησει μια κριση βηχα ή μια εντονη δυσφορια.Εκτιμουμε τα πιο απαλα αρωματα,εκεινα που τρυπωνουν μεσα σου και δουλευουν σιγα-σιγα την εντυπωση τους πανω σου.Για μενα προσωπικα τα αρωματα που μου αρεσουν  ειναι εκεινα που ανασυρουν αναμνησεις απο εκεινες που σου παιρνουν μερικα δευτερολεπτα να εντοπισεις μεσα σου.

Το βιβλιο παρ’ ολα αυτα με αφησε παγερα αδιαφορη.Απο την πρωτη σελιδα μεχρι την τελευταια ειχα το ιδιο υφος στο προσωπο μου.Δεν ειναι οτι ηταν βαρετο ή μαλλον μια δοση βαρεμαρας την ειχε,απλα δεν ηταν τοσο δυνατο ωστε να σε κανει να θες να ακολουθησεις τον ηρωα του βιβλιου στα σκοτεινα σοκακια του μυαλου του.Αν και ο συγγραφεας προσπαθησε πολυ να σου πει οτι ο κυριος χαρακτηρας ηταν ενας “κακος” ανθρωπος,εμενα μου φανηκε αρκετα συμπαθης οπως ενα σκιουρο ή ενα κουναβι.Τον εβλεπα σαν ενα παιδι που δεν γνωριζε πως να φερθει σε ενα οικογενειακο γευμα οπου ολοι οι καλεσμενοι ηταν γυρω στα 60.

Η γραφη ηταν πολυ καλη αν και περιεργη στα σημεια.Εκει που εμπαινε σε περιπλοκες και ομορφες περιγραφες πχ μυρωδιων ξαφνικα εγραφε κατι πολυ..πεζο.Επισης δεν ειναι διαλογους,κατι που εχω αποφασισει πως δεν μου αρεσε στην λογοτεχνια.Θελω διαλογους,θελω να φευγω απο τον εσωτερικο κοσμο των χαρακτηρων και να διαβαζω πως λειτουργουν μαζι με αλλους χαρακτηρες.

Ο Ζαν-Μπατιστ δεν σταματαει πουθενα για να αποκτησει αυτο που θελει-οχι,αυτο που εχει αναγκη-διοτι δεν τον απασχολουν συναισθηματα που σε εμας εχουν τοση σημασια.Η αγαπη,ο ερωτας ή ακομα και ο θυμος δεν εχουν καμμια θεση μεσα τους διοτι πολυ απλα δεν εχουν μυρωδια.Αυτο που σου περιγραφει πολυ ομορφα ο συγγραφεας ειναι πως ο Ζαν-Μπατιστ αντιλαμβανεται τον κοσμο μεσω της μυρωδιας.Και το κανει καλα,αλλα πολυ βαρετα.Δεν εχει εκεινο το..νευρο να το κανει ενα fucked-up βιβλιο και μεσα κολλημενο καπου αναμεσα στο normal και στο ιδιαιτερο,χωρις να ειναι τιποτα απο τα δυο.Παρολα αυτα,σου δινει και χρησιμες πληροφοριες για το πως παρασκευαζονται τα αρωματα,κατι που βρηκα πολυ ενδιαφερον!

Readathon:

Ένα βιβλίο που διαδραματίζεται πριν το 1800/Ένα βιβλίο που εκδόθηκε τη χρονιά που γεννηθήκατε

*Ναι το γνωριζω δεν ειναι Κυριακη,αλλα ετσι οπως ειναι το προγραμμα μου πλεον δεν ξερω ποτε θα μπορω και ποτε οχι :/

Εσας σας αρεσε?

Advertisements

23 thoughts on “Review:Το αρωμα απο τον Πατρικ Ζισκιντ

  1. Εμένα μου άρεσε Τζο μου! Είχε κάτι το άγριο… το περίεγο! Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση;!
    Είδα ότι έχεις διαβάσει το Είμαστε όλοι στοιχειωμένοι (μπορεί να σε έχω ξαναρωτήσει, δεν θυμάμαι), το βρήκες στα ελληνικά, και αν ναι που;

    Liked by 1 person

  2. Αχ, κορίτσια, για μένα το συγκεκριμένο βιβλίο ήταν από τα καλύτερα ever! Το είχα διαβάσει κάπου στα 20 μου και είχα συγκλονιστεί, είχα βουτήξει κυριολεκτικά μέσα του. Αλλά αυτά είναι γούστα και προτιμήσεις 🙂
    Αν κάποιος θέλει να το προσεγγίσει χωρίς την ανάγνωση, έχει βγει και σε ταινία που είναι αρκετά αξιοπρεπής μεταφορά του βιβλίου αλλά με περισσότερη δράση….

    Καλημέρα,
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    Liked by 1 person

      1. Προφανώς! Και όσο περισσότερες “διαφωνίες” υπάρχουν, τόσο μεγαλύτερο το ενδιαφέρον σε μια συζήτηση 🙂

        Liked by 1 person

      1. Ξέρεις γιατί σε πάω πολύ; Δεν έχεις τα ψυχαναγκαστικά των περισσοτέρων “Να τελειώσω το βιβλίο”, “Να ολοκληρώσω την ταινία”. Άμα κάτι δε σ’ αρέσει, τέρμα, το σταματάς και δεν το ξανά σκέφτεσαι! Δεν ξέρεις πόσο το θαυμάζω και το εκτιμώ αυτό!

        Liked by 1 person

      2. Χαχαχαχα μην νομιζεις,δεν ειναι και καλό..Δεν μπορω να κανω πράγματα που δεν μου αρεσουν και αυτό με εμποδιζει πολυ στην καθημερινη μου ζωη!Αλλα ναι δεν παιζει να πιεστω στα χομπι μου!

        Liked by 1 person

      3. Καλά ποιος μπορεί να κάνει πράγματα που τον απωθούν; Απλά αν είσαι ασυμβίβαστη και εκφράζεις τη δυσαρέσκεια σου σίγουρα κάτι χάνεις, αλλά κερδίζεις λίγο σε αυτογνωσία… ξέρεις τι θέλεις και τι δε θέλεις. Δεν είναι λίγο αυτό!

        Liked by 1 person

  3. Η αλήθεια είναι πως το βιβλίο με είχε σοκάρει, ίσως γιατί το διάβασα στα “νιάτα” ας πούμε..Η ταινία μου άρεσε αλλά δεν με ξετρέλανε. Είναι μια ενδιαφέρουσα σκέψη το θέμα της μυρωδιάς όμως αν το καλοσκεφτεί κάποιος….

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s