Book Reviews

Review: Ανεμοδαρμενα Υψη απο την Εμιλι Μπροντε

Καταγραφή
Η Κάθριν και ο Χίθκλιφ μεγαλώνουν μαζί. Το μελαχρινό άστεγο αγόρι που ο πατέρας της Κάθριν, o κύριος Έρνσο, έφερε στο σπίτι θα γίνει ο σύντροφός της στα παιχνίδια και ο εκλεκτός της καρδιάς της. Μετά τον θάνατο του κυρίου Έρνσο, ο αδελφός της Κάθριν ταπεινώνει και μειώνει τον Χίθκλιφ, στερώντας του τη μόρφωση και κάθε ευκαιρία για εξέλιξη. Η Κάθριν, πιστεύοντας ότι ο Χίθκλιφ δεν είναι αντάξιός της, αποφασίζει να παντρευτεί κάποιον άλλο και ο Χίθκλιφ πικραμένος φεύγει από το σπίτι. Όταν επιστρέφει λίγα χρόνια αργότερα, η μεταμόρφωση του Χίθκλιφ είναι εντυπωσιακή. Όμως πίσω από τους εκλεπτυσμένους τρόπους του κρύβεται το άσβεστο μίσος για εκείνους που τον ταπείνωσαν και τον έκαναν να υποφέρει. Το σατανικό του μυαλό μηχανεύεται ένα φοβερό σχέδιο εκδίκησης, που στο τέλος θα καταστρέψει και τον ίδιο.

*Εχει ελαφρια spoiler.

Δεν συμπαθησα ουτε εναν χαρακτηρα. Ηταν ολοι αρρωστα θηρια ανημερα που το μονο που ηξεραν να κανουν ηταν να προκαλουν δυστυχια στους ανθρωπους γυρω τους. Μου αρεσε. Mind you, δεν το αγαπησα, αλλα μου αρεσε.

Πρωτα απο ολα θελω να μιλησω λιγο για την περιοχη στην οποια εξελισσεται η ιστορια. Το Yorkshire ειναι μια πανεμορφη περιοχη, ειδικα το York ειναι λες και πεταχτηκε απο τις σελιδες ενος βικτωριανου μυθιστορηματος. Εγω ζουσα στο Sheffield. Πανεμορφη και αυτη η πολη, αλλα πολυ-πολυ κρυα. Το Yorshire ειναι μια περιοχη βορεια, δηλαδη ειναι πιο κρυο το κλιμα απο το Λονδινο ας πουμε, και περιτρυγυριζε απο τους βαλτους (moors) στους οποιους μαλιστα εθαβαν τα πτωματα των παιδιων που σκοτωναν οι Ian Brady & Myra Hindley (ψαξτε τους, φοβερη ιστορια). Το μερος αυτο λοιπον ηταν ιδανικα κρυο και καταθλιπτικο για την ιστορια μας.

Αφου μιλησα για την περιοχη ας μιλησω λιγο και για τους χαρακτηρες. Τι να πρωτοπεις για το εγωκεντρικο,αλλοπροσαλο και ματαιοδοξο πλασμα που ονομαζεται Καθυ? Δεν την συμπαθησα καθολου. Προσπαθησα να μπω στα ρουχα της, να δω τις καταστασεις απο τα δικα της ματια αλλα δεν τα καταφερα. Δεν βρηκα τιποτα που να με κανει να την συμπαθησω, ουτε η παιδικη της ηλικια δεν σταθηκε αρκετη για να με κανει να την λυπηθω. Με εκνευρισε πολυ ο τροπος που συμπεριφεροταν στον Χιθκλιφ, υποτιθεται πως ειναι ο ερωτας της ζωη της αλλα αυτη κοιταξε απροκαλυπτα το συμφερον της.

Και μιλωντας για παιδικες ηλικιες ας περασουμε στην χαρα του καθε ψυχολογου. Ας χειροκροτησουμε ολοι μαζι, τον Χιιιιιθκλιφ! Αυτος νομιζω ειναι και ο σταρ του βιβλιου κατα την εννοια οτι η αγαπη,το αρρωστο παθος,η βια προερχονται κατα κορον απο δαυτον. Σε μια κριτικη που διαβασα στο goodreads καποιος σχολιαστης εγραψε τα λογια αυτα του Καμυ:

“Ο Χίθκλιφ, στα Ανεμοδαρμένα Ύψη, θα σκότωνε τον κόσμο όλο προκειμένου να κερδίσει την Κάθι, αλλά δεν θα του περνούσε καν η ιδέα πως τούτη η δολοφονία είναι λογική ή δικαιολογημένη από κάποιο σύστημα. Απλά και μόνο θα την έκανε, κι εδώ σταματά το πιστεύω του. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει τη δύναμη της αγάπης και χαρακτήρα. Μα καθώς η δύναμη της αγάπης σπανίζει, η δολοφονία παραμένει εξαίρεση και, επομένως, θεωρείται παράβαση. Από τη στιγμή ωστόσο που, λόγω έλλειψης χαρακτήρα, πασχίζουμε να βρούμε εσπευσμένα μια θεωρία, από τη στιγμή που το έγκλημα γίνεται αντικείμενο λογικής σκέψης, τότε πολλαπλασιάζεται με αφθονία όπως ακριβώς και η ίδια η λογική, παίρνοντας όλες τις μορφές του συλλογισμού.”

Ο Χιθκλιφ περασε πολυ ασχημα παιδικα χρονια στα χερια των αναδοχων συγγενικων του προσωπων, κατι που προφανως τον γεμισε με κακια,βια και μια αποστροφη προς τους ανθρωπους. Το μοναδικο του στηριγμα ηταν η Καθυ, η μονη που τον αγαπουσε πραγματικα και τον εκανε να νιωθει οτι ειναι αρκετος. Και εκεινη τον προδωσε. Οταν προδιδεις εναν τετοιον ανθρωπο, μια ψυχη κατραμι και βιαια, αυτο που θα λαβεις ειναι καταστροφη. Σε αυτο τον καταλαβαινω, ηταν μονος του αλλα ειχε και την Καθυ, οταν εκεινη τον πουλησε για τα λουσα εμεινε τελειως μοναχος του. Αυτο που δεν του δικαιολογω ηταν η ασχημη συμπεριφορα σε ατομα που δεν εφταιξαν. Ο Χιθκλιφ δεν ειναι καθολου ερωτευσιμος, και απορω γιατι πολλες τον βρισκουν γοητευτικο. Ο τυπος ειναι psycho.

Η Μπροντε εκανε κατι εξαιρετικο. Αντι να γραψει αλλο ενα νεροβραστο ρομαντζο εφτιαξε μια ομαδα καταστραμενων, βιαιων, και βρομερων χαρακτηρων και επλασε μια ιστορια αγαπης που για εμενα ειναι ενα πρωιμο δειγμα ψυχολογικου θριλερ. Χαθηκα ευχαριστα, αν και καπως βαρετα, στις σελιδες του. Το συστηνω σε οσους αγαπουν την κλασσικη λογοτεχνια και θελουν ενα καπως πιο… ιδιαιτερο μυθιστορημα.

Advertisements

21 thoughts on “Review: Ανεμοδαρμενα Υψη απο την Εμιλι Μπροντε

  1. Συμφωνώ με ολα οσα ειπες, και χαρηκα που απομυθοποιησες τους πρωταγωνιστές. Ειδικά οταν χαρακτήρησες τον Χιθκλιφ ‘η χαρά του ψυχολογου’ γελασα με την καρδιά μου! Αν και στην περίπτωση του,
    ακόμη και ο Φρουντ θα σήκωνε τα χερια ψηλά.

    Liked by 1 person

  2. Ti εγινε, εξαφανίστηκε το σχολιο μου? Δεν πειράζει έτσι και αλλιως την αποψη μου την ξερεις.
    Συγχρονισμός παντως, μαζί γράφαμε στο ιντερνετ!

    Like

  3. Πες τα επιτέλους, πες τα!! Διάβασα κι εγώ το βιβλίο πριν από κανένα μήνα, και μου άρεσε, φυσικά, αλλά ακόμα δεν ξέρω γιατί. Ίσως η γραφή, η ατμόσφαιρα, το σχετικά χάπι εντ. Οι κεντρικοί ήρωες ήταν πιο αντιπαθείς από τους πιο αντιπαθείς δεύτερους που έχω ποτέ συναντήσει. Η Κάθριν; Σκέτη σκύλα. Ο Χήθκλιφ; Επικίνδυνος ψυχοπαθής! Απαγάγει, χτυπάει γυναίκες αθώες, περιφρονεί, καταστρέφει ζωές, ότι θέλει απλώνει το χέρι του και το παίρνει. Πες μου λίγο κι εσύ, τι μπορεί να του βρίσκουν όσες τον θεωρούν τον πιο ερωτεύσιμο λογοτεχνικό ήρωα! Σπάω το κεφάλι μου και άκρη δε βγάζω…
    (και μόνο για όλα αυτά τα συναισθήματα πάντως, υποκλίνομαι στην Έμιλυ!!!)

    Liked by 1 person

      1. Τίποτα δε μου λέει αυτό, ειλικρινά. Καμιά λογική δε μπορώ να βρω στο να ερωτεύεται κανείς τον Χήθκλιφ μετά από αυτό το βιβλίο (πόσο μάλλον να τον διαλέγει ανάμεσα από τόσους άλλους λογοτεχνικούς ήρωες για τον καλύτερο).

        Liked by 1 person

      2. Τι να σου πω, εγώ δεν καταλαβαινω γενικά γιατί θεωρείτε μια τόσο μεγάλη ιστορία αγάπης. Αλλα ο καθενας ελκύει αυτό που θεωρει οτι του λείπει.

        Like

  4. Το είχα διαβάσει κάπου στα 15-16 και τότε μου είχε φανεί πολύ βίαιο και ο Χιθκλιφ και μένα διόλου ερωτεύσιμος, αν και έχει όλα εκείνα τα στοιχεία του ρεμαλιού που ακόμα και σήμερα νομίζω τραβούν κάποιες γυναίκες που πιστεύουν ότι κοντά τους ο διάβολος θα γίνει άγιος…

    Liked by 1 person

  5. Νομίζω πως θα το διαβάσω για να μισήσω κι εγώ με τη σειρά μου όλα όσα μίσησες κι εσύ! (Μαζοχισμός λέγεται αυτό!)

    Liked by 1 person

      1. Bullying? Τόσες πια είναι ερωτευμένες με τον πρωταγωνιστή; Να μου το θυμηθείς, όλες τελικά θέλουμε να “παρηγορήσουμε” έναν πληγωμένο άντρα σαν τον Χίθκλιφ, κι όταν τον βρούμε ξαφνικά τον θέλουμε μπρουτάλ κι ανεξάρτητο… είμαστε τρελές παιδί μου οι γυναίκες!

        Liked by 1 person

  6. Εντάξει εγώ ξέρεις ότι λατρεύω αυτό το βιβλίο.Ίσως επειδή όλοι είναι πολύ καλοί για έρευνα. Χαχαχα. Για ‘μένα η Έμιλυ Μπροντέ ήταν πραγματικά πολύ μπροστά από την εποχή της και μου έδωσε ένα υπέροχο μυθιστόρημα που θα έχω πάντα στην καρδιά μου. Επίσης όπως έχω πει αρκετές φορές είναι ένα παράδειγμα του ότι ένας άνθρωπος δεν γεννιέται αλλά γίνεται κακός. Αυτό και μόνο λέει πολλά.

    Liked by 1 person

    1. Κατερίνα μου, συμφωνώ. Απο την στιγμή που παίρνουμε την πρωτη μας ανάσα αρχίζει η διαμόρφωση μας. Οι χαρακτήρες είναι εξαιρετική για ψύχαναλυση το μονο σίγουρο χεχε

      Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s