Book Reviews · Uncategorized

Τέσσερα βιβλία για τον Stephen King.

Ο Στίβεν Κινγκ είναι ο πιο πολυγραφότατος συγγραφέας της εποχής μας. Στην βιβλιογραφία του έχει πάνω από πενήντα τίτλους και το κοινό του είναι πιστό και πολυπληθές. Κινείτε κυρίως στα είδη του ψυχολογικού θρίλερ, της φαντασίας, του τρόμου αλλά και τώρα τελευταία και στο αστυνομικό. Αν διαβάσεις τα οπισθόφυλλα των βιβλίων του μπορεί να μην ενθουσιαστείς με την περιγραφή της πλοκής που κρύβει μέσα στις σελίδες του αλλά μπορώ να σου πω με σιγουριά ότι πάντα βρίσκεις κάτι διαφορετικό στις ιστορίες του από ότι περίμενες. Είναι εκπληκτικά ικανός στο να ξεδιπλώνει τους χαρακτήρες του σε τέτοιο βάθος που αρκετοί συγγραφείς  που ασχολούνται με τα ιδία είδη λογοτεχνίας δεν μπορούν. Θεωρώ ότι σε αυτό το τομέα ο Στίβεν Κινγκ δεν έχει εκτιμηθεί όσο θα έπρεπε, είναι ένας μεγάλος λογοτέχνης.

Σε αυτό το άρθρο θα ήθελα να σας μιλήσω για τέσσερα βιβλία του Μάστερ του τρόμου (όπως τον αποκαλούν) που θα έπρεπε να διαβάσετε για να αγαπήσετε τον Κινγκ. Θα έπρεπε να αναφέρω ότι εγώ τα  περισσότερα τα έχω διαβάσει στα αγγλικά και όχι στα Ελληνικά αλλά δεν νομίζω πως αυτό έχει και μεγάλη σημασία! Λοιπόν θα ξεκινήσω με το πρώτο βιβλίο του Κινγκ που διάβασα.

Η Λάμψη (The shining,1977)

15750958

Το Ξενοδοχείο Θέα φημιζόταν ως το πιο όμορφο θέρετρο στον κόσμο από άποψη φυσικής ομορφιάς. Ο Τζακ Τόρανς, όμως, ο νέος χειμερινός επιστάτης, με τη σύζυγό του Γουέντι και τον πεντάχρονο γιο τους Ντάνι είδαν πολύ περισσότερα από την εξαιρετική ομορφιά του.
Ο Τζακ θεώρησε το Ξενοδοχείο Θέα σαν μια ευκαιρία, μια απελπισμένη φυγή από την αποτυχία και την απογοήτευση. Η Γουέντι είδε αυτό το μοναχικό καταφύγιο σαν μια τελευταία ευκαιρία για να διατηρηθεί η συνοχή της οικογένειάς τους. Και ο Ντάνι;… Ο Ντάνι, ο οποίος ήταν προικισμένος με το χάρισμα της προφητείας –ευλογία ή κατάρα;–, έβλεπε οράματα που ξεπερνούσαν τις δυνατότητες αντίληψης ενός μικρού παιδιού. Αισθανόταν το κακό κουρνιασμένο ανάμεσα στα εκατόν δέκα άδεια δωμάτια του ξενοδοχείου· το κακό παραμόνευε ειδικά γι’ αυτούς.

Το αγόρασα σε ένα ταξίδι μου στην Λευκάδα όπου είχα πάει να δω μερικές καλές μου φίλες. Είχε μια έκθεση βιβλίου, κάτι που εμείς οι βιβλιοφάγοι δεν μπορούμε να αντισταθούμε, και  η τιμή του ήταν αρκετά χαμηλή ώστε να μπορέσω να το αποκτήσω. Ξεκίνησα να το διαβάζω την ίδια μέρα. Τρόμαξα αρκετά εκείνη την νύχτα που άφησα για την επόμενη μέρα.

Όπως όλα τα βιβλία του Κινγκ έτσι και αυτό είναι κάτι παραπάνω από την περίληψη του. Εκτός από τα μεταφυσικά του στοιχεία και το αίσθημα τρόμου που σε καθηλώνει μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ξεδιπλώνονται και πιο ανθρώπινα προβλήματα. Ο εθισμός στο αλκοόλ, η κατάβαση στην τρέλα. Στο «Πέρι συγγραφής» ο Κινγκ εξηγεί πως όταν καθάρισε από το αλκοόλ και τις ουσίες άρχισε να βλέπει πως τα βιβλία του εμπεριείχαν αυτοβιογραφικά στοιχεία. Σε αυτό του το βιβλίο θεωρώ πως ο Κινγκ χρησιμοποιεί όλα τα μεταφυσικά στοιχεία για να περιγράψει τα καταστροφικά αποτελέσματα των ανθρώπινων αδυναμιών. Το συστήνω ως ένα από τα μεγαλουργήματα του

Νεκτοταφείο ζώων (Pet Sematary, 1989)

sematary

Όταν ο δρ. Λούις Κριντ και η οικογένειά του μετακομίζουν σε ένα παλιό σπίτι στην εξοχή του Μέιν, είναι η εικόνα της απόλυτης ευτυχίας: Ο νεαρός γιατρός με την όμορφη σύζυγο, τη χαριτωμένη κόρη, τον αξιαγάπητο γιο –και τώρα, αυτό το υπέροχο σπίτι. Τα έχουν όλα… ακόμα κι ένα χαδιάρη γάτο.

Όμως, μπροστά από το σπίτι, βρίσκεται ο αυτοκινητόδρομος, απ’ όπου περνάνε συχνά μεγάλα φορτηγά –ένας θανάσιμος κίνδυνος. Και από πίσω, εκεί που αρχίζει το δάσος, κρύβεται μια άλλη, ακόμα μεγαλύτερη απειλή…

Είναι ένα ξέφωτο, όπου γενιές και γενιές αθώων παιδιών θάβουν τα πεθαμένα ζωάκια τους. Θα ’πρεπε να αποπνέει απλώς μια γαλήνια μελαγχολία. Αλλά όχι. Σ’ αυτό το ξέφωτο παραμονεύει η φρίκη. Μια φρίκη πιο αποτρόπαια κι από τον ίδιο το θάνατο –κι ακόμα πιο ισχυρή…

Αυτό είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία του. Κατά τα λεγόμενα του ίδιου του Κινγκ, αυτό είναι το πιο τρομακτικό του βιβλίο. Το βιβλίο αυτό μιλάει για την απώλεια και την οδύνη που μας προκαλεί, για το μέχρι που μπορεί να φτάσει κάποιος για να σταματήσει να πονάει και τα όρια που θα περάσει για να αποχτήσει αυτό που έχασε. Το αγαπω.

Το αυτό ( ΙΤ, 1986)

cea4cebf-ceb1cf85cf84cf8c

Το «Αυτό» είναι το πιο τρομακτικό αλλά και το πιο αληθινό βιβλίο του Στέφεν Κινγκ. Είναι ο φόβος-τρόμος που όλοι κρύβουμε μέσα μας -από την παιδική κιόλας ηλικία μας μέχρι και την τελευταία στιγμή της ζωής μας- και που αρνείται να φύγει. Οι μικροί ήρωές μας ανάμεσά τους κι ένα κορίτσι, αντιμετωπίζουν τη φρίκη και τον εφιάλτη στα έντεκά τους χρόνια. Το Αυτό παίρνει κάθε φορά και διαφορετική μορφή, στοιχειώνοντας όχι μόνο τα όνειρά τους αλλά και την καθημερινή ζωή τους. . .

Από τα μεγαλύτερα βιβλία του, αυτό το έπος είναι ομολογουμένως και από τα πιο γνωστά του. Όσοι φοβούνται τους κλόουν  θα πρέπει να τους ήταν εκπληκτικά δύσκολο να το διαβάσουν, για εμένα ήταν απλά μια πολύ τρομαχτική ιστορία ενηλικίωσης. Δεν μπορώ πως το αγάπησα μιας και το βρήκα κάπως βαρετό, θα έπρεπε σίγουρα ήταν μερικές εκατοντάδες σελίδες μικρότερο. Αυτό που μου άρεσε πάρα πολύ όμως ήταν που ένιωθα πως ήμουν μέσα στο βιβλίο. Αυτή η αίσθηση ότι βυθίζεσαι μέσα σε μια ιστορία, ανεπανάληπτη! Λάτρεψα τα παιδία και την πίστη που είχαν ο ένας στον άλλον και πως μαζί πάλεψαν τους δαίμονες τους αληθινούς και μη. Αν έχεις διάθεση για κάτι μεγάλο για να βυθίσεις τα λογοτεχνικά σου δόντια, το «Αυτό» είναι αυτό που ψάχνεις!

Ντολόρες Κλαίμπορν ( Dolores Claiborne, 1992)

63815

Η έκλειψη δεν ήταν ολική ακόμα, αλλά κόντευε να γίνει. Ο ουρανός είχε ένα αυτοκρατορικό πορφυρό χρώμα κι αυτό που είδα πάνω από τη θάλασσα έμοιαζε με μεγάλη μαύρη κόρη ματιού, με ένα αραχνοΰφαντο βέλο από φλόγες γύρω της…
Ακουγα τα νύχια του να γρατζουνάνε την παλιά σανίδα, καθώς πάλευε να τραβηχτεί προς τα πάνω…
Ξαφνικά δεν υπήρχε τίποτε άλλο εκτός από ένα γκρίζο τετράγωνο κομμάτι ξύλο με μια μαύρη τρύπα στο κέντρο του και πυγολαμπίδες να στροβιλίζονται από πάνω του…

 Ένα ιδιαίτερο και όμορφο βιβλίο. Ο Κινγκ εδώ μας δίνει μια μόνο αφηγήτρια η οποία σε μορφή απολογίας μας εξιστορεί την ζωή της μέχρι και την στιγμή που ξεκινάει το βιβλίο. Χωρίς κεφάλαια, χωρίς άλλους χαρακτήρες μονο η Ντολόρες και η αλήθεια της. Το προτείνω σε αυτούς που θέλουν κάτι διαφορετικό από τον Άρχοντα.

 

 

 

Advertisements

6 thoughts on “Τέσσερα βιβλία για τον Stephen King.

  1. Έχω στη συλλογή μου το Αυτό και τη Λάμψη, αλλά δεν τα έχω διαβάσει ακόμα. Το Αυτό το είχα ξεκινήσει αλλά τότε με είχε κουράσει πολύ και το είχα παρατήσει. Για τη Λάμψη έχω ακούσει απ’ όλους τα καλύτερα αλλά θέλω να έχω διάθεση για να το ξεκινήσει έτσι ώστε να το ευχαριστηθώ 😀

    Liked by 1 person

    1. Ααα να την ξεκινήσεις! Είναι πολύ καλή, ίσως το πιο όμορφα γραμμένο του. Και να συμπληρώσω αρκετά τρομακτικό!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s