Book Reviews

Διαβάζοντας τον Harry Potter στα τριάντα μου,part one: Ο Χάρι Πόττερ και η φιλοσοφική λίθος.

image

Δεν είχα ποτέ την διάθεση να διαβάσω Χάρι Πότερ για πολλούς λόγους. Ένας απο αυτους είναι οτι δεν μου αρέσει ιδιαίτερα η φαντασία σα είδος λογοτεχνίας. Δεύτερο και κυρίοτερο είχα βαρεθεί να ακουώ για τον κόσμο του Πότερ. Σε όποια βιβλιοφιλική σελίδα έχω κάνει λάικ στο facebook κάθε δεύτερο άρθρο του είχε σα θέμα του τον Χάρι Πότερ. Κάθε τι που έβγαινε απο το στόμα της J.K Rowling ήταν ιερό,ε, νυσάφι. Αλλά έλα που έπεσα σε λογοτεχνικό τέλμα και τίποτα δεν μου έκανε και ανοίγοντας το Kindle ήρθα μούρη με μούρη με την Φιλοσοφική λίθο and it was good. Δεν ξέρω τι να πω για αυτό το βιβλίο και τι θα θεωρηθεί σπόιλερ μιας και τα βιβλία είναι πασίγνωστα και οι ταινίες έχουν χιλιοπεχτεί παρόλα αυτά θα προσπαθήσω να είμαι διακριτκή και να μην προδώσω πολλά απο την πλοκή.

Το βιβλίο ξεκινάει αμέσως μετά την επίθεση του Βόλτερμορτ, του πιο ισχυρόυ μαύρου μάγου, στους Πότερς. Η επίθεση είχε αποτέλεσμα τον θάνατο της Λίλη και του Τζέιμς, της μητέρας και του πατέρα του μικρού Χάρι. Ο μόνος που επέζησε ήταν ο μικρός του γιός. Κανείς δεν ξέρει γιατί έζησε ο Χάρι αλλά όλοι θα τον ξέρουν πια σα το αγόρι που έπεζησε και το σημάδι με το σχήμα κεραυνού θα προδίδει πάντα την καταγωγή του. Μέτα την επίθεση ο Βολτερμόρτ εξαφανίζεται αφήνοντας πίσω του ένα ορφανό το οποίο χρειάζεται ένα σπίτι μακριά απο την μαγεία και οι μόνοι που μπορούν να του προσφέρουν ένα σπιτικό ήταν η Ντάρσλι, οι θείοι του Χάρι, ένα μάτσο αντιπαθητικοί άνθρωποι. Έντεκα χρόνια αργότερα ένας τριχωτός γίγαντας εισβάλει στην ζωη του Χάρι για να τον ενημερώσει πως ήρθε η ώρα του να φοιτησει στο Χόγκουαρτς, την μεγαλύτερη σχολή μαγείας. Και κάπως έτσι ξεκινάει ο πρώτος μας χρόνος στην σχολή μαγείας.

Μου άρεσε και δεν το περίμενα. Θα πρέπει όμως να αναφέρω πως ο λόγος που μου άρεσε ήταν το πόσο “ελαφρύ” ήταν και λάτρεψα την παιδικότητα που ήταν εμφανής σε όλο το βιβλίο. Με έβγαλε απο ένα άσχημο αναγνωστικό τέλμα! Πάντως γνωστοί μου που το έχουν διαβάσει μου έχουν πει οτι δεν είναι απο τα καλύτερα της σειράς!

Επειδή δεν είμαι παιδί η αναγνώση του βιβλίου μέσα απο τα τριαντάχρονα μάτια μου ήταν πολύ διαφορετική απο αυτή που ίσως θα ήθελε η J.K Rowling. Τα πρώτα έντεκα χρόνια του Χάρι ήταν γεμάτα κακοποιήση που με έκανε να τρίζω τα δόντια μου. Παραμελημένος και παραχωνιασμένος κάτω απο μια σκάλα το μικρό και κοκαλιάρικο αγόρι ζει χωρίς κανένα συναισθηματικό ερέθισμα. Στην πραγματική ζωή πολύ πιθανόν το αγόρι να είχε εμφανίσει πολύ άσχημα στοιχεία στον χαρακτήρα του. Αλλά όχι ο Πότερ. Ο Χάρυ ήταν ένα ευγενικό παιδί, τρυφερό με τους φίλους του και επιθετικός εκέι που χρειαζόταν. Ήταν καλός με μια έμφυτη διάθεση για περιπέτεια αλλά όχι και πολυ έξυπνος. Ο Ρον, ο φίλος του, ήταν ένας πολύ ενδιαφέρον χαρακτήρας. Λίγο ουδέτερος αλλά με καυστικό χιούμορ και την ανάγκη να διακριθεί ανάμεσα στα μεγαλύτερα αδέρφια του, είναι εξαιρετική παρεά για τον μοναχικό Πότερ. Και φυσικά η Ερμιόνη, η πειθαρχημένη. Η διαβαστερή. Η γλυκιά παρουσία που τους μαζεύει τα χαλινάρια αλλά και που είναι πάντα δίπλα τους. Θα ήθελες να τους είχες φίλους σου. Αλλά πιο γλυκούλης απο όλους ήταν ο Νέβιλ. Αχ, το αγόρι μου. Το φοβισμένο, ατσούμπαλο αγόρι. Ταυτίστικα μαζί του! Και δεν θα μπορούσε να λέιπει ο κακός της υπόθεσης. Ο Βόλτερμορτ. Δεν ξέρουμε πολλά για αυτός εκτός ότι μισεί τον Χάρι και ότι είναι πολύ δυνατός. Οι μάγοι τον τρέμουν.

Μου άρεσε το σχολείο και ο τρόπος που το έχει περιγράψει η συγγραφέας. Τα διάφορα μαγικά στοιχεία που μας έδινε κάθε λίγο και λιγάκι ήταν πολυ διασκεδαστικά!

Μπορώ να καταλάβω γιατί τον αγαπούν τον Χάρι. Αν ήμουν παιδί όταν το ξεκινούσα και μεγάλωνα μαζί με τους χαρακτήρες θα ένιωθα το δέσιμο που νιώθουν όλοι. Αλλα όμως δεν είμαι παιδί. Σίγουρα θα τα διαβάσω όλα!

 

 

 

 

 

 

Advertisements

16 thoughts on “Διαβάζοντας τον Harry Potter στα τριάντα μου,part one: Ο Χάρι Πόττερ και η φιλοσοφική λίθος.

  1. Και εγώ σε αντιστοιχη ηλικία τα διάβασα, αν εξαιρεσεις το hype και τα fanboy/girls διαβάζεται ευχάριστα και έχρι και πολύ καλές στιγμές!

    Liked by 1 person

  2. Όσο προχωρούσαν τα βιβλία προχωρούσε κ η ηλικία του αναγνωστικού κοινού στο οποίο απευθυνόταν η συγγραφέας. Νομίζω δηλαδή ότι κάθε επόμενο βιβλίο που διαβάζεις θα έρχεται πιο κοντά στα γούστα σου από άποψη απομάκρυνσης από την παιδικότητα στο ύφος 😀 Χαίρομαι που τα ξεκίνησες!

    Liked by 1 person

  3. Τελικά ποτέ δεν είναι αργά για να διαβάσουμε κάποια βιβλία. Ούτε εγώ ως τώρα διάβασα τα βιβλία του Χάρι Πότερ και δεν ξέρω αν το ‘χω σκοπό. Χαίρομαι όμως που άρεσαν σ’ εσένα 🙂

    Liked by 1 person

  4. Εγώ διάβασα τα πρώτα βιβλία όταν ήμουν στην 1η γυμνασίου και αυτόν τον μήνα σκέφτομαι να διαβάσω το 5ο. Ε, κάποια στιγμή πρέπει να τελειώσω τη σειρά 🙂

    Liked by 1 person

      1. Το ξέρω..Έτσι διάβασα το πρώτο! Απλά ήθελα να πάρω ένα βίβλιο από το Atlantis books και έλεγα να πάρω αυτο. Δε το είχε όμως και πήρα μουρακαμι.

        Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s