Book Reviews

Review: Τι ωραίο πλιάτσικο! απο τον Jonathan Coe.

Τη Βρετανία που ανέδειξε τη Μάργκαρετ Θάτσερ ως σύμβολο ενός συλλογικού κακού χαρακτήρα, περιγράφει ο Κόου. 
Το «Τι ωραίο πλιάτσικο!» περιλαμβάνει μια σειρά από βρετανικές εικόνες και στερεότυπα – για να τα παραμορφώσει και να τα εξωθήσει στο γελοίο: τις μεγάλες αριστοκρατικές οικογένειες που σπαράζονται αναίμακτα (ή αιματηρά), τις εκκεντρικές γριές, τα στοιχειωμένα αρχοντικά, ολόκληρο το γκραν γκινιόλ της αστικής τάξης, σ’ ένα βασίλειο κάθε άλλο παρά ενωμένο, […] όπου “κατεστημένο” είναι η αδυσώπητη οικονομική εξουσία. 
Διαβάζοντας τον Κόου, θυμάται κανείς μια φράση από την Μύριελ Σπαρκ: “Τότε, πριν από πολύ καιρό, το 1945, όλοι οι καλοί άνθρωποι στη Βρετανία ήταν φτωχοί…”. Αυτό υποστηρίζει ο Κόου: οι καλοί του άνθρωποι είναι φτωχοί, ευπαθείς και έκπληκτοι. (ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ, από το επίμετρο της έκδοσης)


Το βιβλίο αυτό το βρήκα σε ένα από τα μαγαζιά με τα μεταχειρισμένα βιβλία που μου αρέσει να συχνάζω και το άρπαξα χωρίς δεύτερη σκέψη. Είχα ακούσει τα καλύτερα από ανθρώπους που εκτιμώ πολύ την άποψη τους, αν και με τον Τζόναθαν Κοου δεν είχα ποτέ παρε-δώσε. Παρόλο που η κατάσταση του ήταν αρκετά ταλαιπωρημένη το πλήρωσα ευχάριστα. 

Όταν ξεκίνησα το διάβασμα άρχισαν μέσα μου να δημιουργούνται διάφορες σκέψεις, ήταν προφανές πως αυτό το βιβλίο θα χρειαζόταν χρόνο και προσοχή κάτι που δεν ήξερα αν θα μπορέσω να διαθέσω αλλά η ιστορία με κέρδισε σελίδα-σελίδα, ήταν τελείως διαφορετική από ότι έχω διαβάσει τώρα τελευταία. 
Στην αρχή, κάπως πονηρά, σε διπλαρώνει με ένα μυστήριο το οποίο ξεκινάει τα χρόνια τού δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και διαδραματίζεται στους γνωστούς πύργους των Γουινσο που ανήκει σε μια οικογένια της υψηλής αγγλικής τάξης με το ίδιο όνομα. Στην συνέχεια μεταμορφώνεται σε κάτι άλλο που δεν μπορώ να το κατηγοριοποιήσω, ίσως κοινωνικής θεματολογίας. Είναι αρκετά φανερό πως ο Κοου ήθελε αυτό το βιβλίο να φωνάζει κατά της ταξικής διαφοροποίησης της Αγγλικής κοινωνίας η οποία δεν έχει σταματήσει στιγμή να δημιουργεί προβλήματα στην εργατική τάξη η οποία πάντα πληρώνει τους λογαριασμούς της άπληστης υψηλής τάξης.
Αν και τα κεφάλαια είναι μοιρασμένα σε διάφορους χαρακτήρες και εναλλάσσονται από το παρελθόν στο παρόν το βιβλίο έχει εναν μόνιμο “κάτοικο”, έναν αποτυχημένο συγγραφέα με μια ιδιάζουσα προσωπικότητα που έχει πληρωθεί για να γράψει την ιστορία της οικογένειας Γουινσο και να βοηθήσει στην λύση του μυστηρίου. Κάπου εκεί αρχίζουν να ξεδιπλώνονται τα μυστικά και οι συμπτώσεις που οδηγούν σε ένα υπέροχα απροσδόκητο τέλος.
* Το κεφάλαιο της Ντόροθι θα είναι σφαλιάρα στα μούτρα κάθε ανθρώπου που ακολουθεί την χορτοφαγική ζωή. Με σόκαρε.
Μου πήρε τρεις εβδομάδες σχεδόν να το τελειώσω και το ότι δεν το παράτησα στα κρύα του λουτρού λέει πολλα. Ένιωθα κατα την διάρκεια της ανάγνωσης πως μπροστά μου έχω κάτι που αξίζει την προσοχή μου και την αγάπη μου αλλά που δεν μπορούσα, και ακόμα δεν μπορώ, να εξηγήσω το γιατί. Η γραφή του συγγραφέα και η μετάφραση είναι απολαυστική. Η θεματολογία άκρως ενδιαφέρουσα, πολύ ευανάγνωστο, σε ρίχνει βαθειά στον εσωτερικό κόσμο μια ομάδας ανθρώπων που είναι σχεδόν όλοι άκρως αντιπαθητικοι που παρόλα αυτά θες να γυρίζεις πάλι στις σελίδες τους. Ίσως αυτό που θέλω να πω είναι ότι πρέπει να το διαβάσατε ακόμα και αν δεν ξέρω το γιατί. Go on, read it.

Θα εμφανιστεί στο spoileralert.gr

 

Advertisements

14 thoughts on “Review: Τι ωραίο πλιάτσικο! απο τον Jonathan Coe.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s