Book Reviews

Τα καλύτερα βιβλία, 2016 edition.

Και επιτέλους ήρθε η ώρα της καταμέτρησης των καλύτερων βιβλίων του 2016. Let’s begin!

1.  Απολογία Σωκράτους/Πλάτωνας

5 Αστεράκια

Δεν μπορω να γραψω μια κλασσικη κριτικη για αυτο το βιβλιο,δεν ειναι δυνατον καποιος να το κανει αυτο.Εκεινο που μπορω να κανω ειναι να μιλησω για τις σκεψεις μου πανω σην υπεροχη Απολογια του Σωκρατη.
Ο Σωκρατης ηταν ενας ρακενδυτος φιλοσοφος που γυρνουσε εδω και εκει μιλωντας για αυτα που θεωρουσε εκεινος σημαντικα.Δεν θεωρουσε σημαντικη την προσωπικη υγιεινη,τα πλουτη και γενικα τα υλικα αγαθα,κυκλοφορουσε ξυπολητος και σε ζουσε πολυ φτωχικα.Ηταν το αγκαθι στο πλευρο της τοπικης εξουσιας διοτι οι ακολουθοι του,κυριως πλουσιοι νεαροι,τον αγαπουσαν και τον ακουγαν πολυ και αυτο δεν αρεσε στους αρχοντες γονεις τους που δεν ηθελαν οι γιοι τους να γυρνουν σαν “χιπις”. Ο Σωκρατης ομως εκανε ακριβως αυτο που ηθελε,πιστευε πως ηταν δικαιος και σωστος στο να ενημερωνει τον κοσμο οτι πρεπει να προσεξουν την ψυχη τους πιο πολυ απο το χρημα και θεωρουσε πως αυτο ηταν μια “θεικη” αποστολη. Ο Σωκρατης ηταν αγαπητος,ηταν δικαιος και προπαντων ηταν ενας ανθρωπος που ΕΚΑΝΕ πραξη τα πιστευω του για αυτο και ηπιε το κωνειο,ενω μπορουσε ανα πασα στιγμη να το σκασει.

Οταν ο Ανυτος,ο Μελητος και Λυκων ξεκινησαν την δικη εναντιων του Σωκρατη και τον καλεσαν να παρουσιαστει μπροστα τους εκεινος το εκανε ξεροντας οτι μαλλον δεν θα γυρισει ποτε σπιτι του.Οταν ξεκινησε την Απολογια του,το εκανε γνωριζοντας οτι δεν θα πεισει κανενας και δεν τον ενιαζε διοτι εκεινος ηταν σιγουρος για τον εαυτο του,για αυτο που ηταν και για αυτα που πιστευε.Δεν ειχε κανεναν σκοπο να παρακαλεσει να του χαρισουν την ζωη,ο θανατος δεν τον τρομαζε (δεν ειχε σημασια το οτι ηταν 70 χρονων) και δεν ειχε κανεναν σκοπο να απαρνηθει τα πιστευω του,να κανει οτι ειναι ενας αλλος για να ζησει.Αυτο θα ηταν για εκεινον χειροτερο απο θανατο.Αμα δεν τον καταδικαζαν σε θανατο και τον αφηναν ελευθερο παλι τα ιδια θα ελεγε.

Νομιζω πως ο Σωκρατης ειναι ενα εξαιρετικο δειγμα ανθρωπου που ξερει ποιος ειναι,ειναι απολυτα σιγουρος για τα πιστευω του και θα σταθει δυνατος μεχρι το τελος.Και αυτο τον κανει εναν πολυ ιδιατερα εξυπνο ον και φυσικα οι αρχες του τον εχουν κανει αθανατο.

Ειναι πολυ ενδιαφερον να διαβαζεις για το πως λειτουργουσε η κοινωνια χιλιαδες χρονια πριν και με κανει να γελαω με το ποσο ιδια ειναι με την σημερινη.Οχι τοσο στα καθημερινα πραγματα οσο στην ιδεολογια.Ο Σωκρατης μπορουσε να δωροδοκησει τους ενορκους για να την σκαπουλαρει,οπως τοσοι και τοσοι αλλοι πριν απο αυτον,αλλα δεν το εκανε.

Δεν ξερω τι αλλο να πω,δεν ειναι το μυαλο μου σε top φορμα και αυτο το βιβλιο δεν εχει ποτισει τα μικρα γκρι κυτταρα μου ακομα!Θα σας αφησω με τα λογια που ειπε ο Σωκρατης φευγοντας απο το δικαστηριο για την φυλακη:
Αλλα τωρα πια ειναι ωρα να φύγουμε,εγω για να πεθανω,κι εσείς για να ζησετε.Ποιοι απο εμας πηγαινουν σε καλυτερο μέρος,κανεις δεν ξέρει παρα μονο ο θεος.

2. Ο ξένος/Αλμπέρ Καμύ

4 Αστεράκια

Μου αρεσε.Συμπάθησα στον Μερσω για αυτο που ηταν : ενας απαθης νεαρος που δεν ηξερε πως να ρθει σε επαφη με τον εσωτερικο του κόσμο.Ή ισως τον συμπάθησα γιατι μου θύμισε κάποιον που ηξερα παλια,καποιον που πιστεύω θα εκανε τις ιδιες επιλογες με τον Μερσω εαν ειχε την ευκαιρια.

Το βιβλιο ξεκινάει με την ειδηση του θανατου της μητερα του πρωταγωνιστή μας και ενώ θα περίμενες οτι θα προκαλούσε φριχτό συναισθηματικό πονο στον ηρωα μας,εκεινος μοιάζει αλώβητος.Και αυτο ειναι κατι που υποτίθεται πως σημαίνει κατι σημαντικό για τον χαρακτηρα του Μερσω,κατι που η κοινωνία κατακρινει -πεθανε η μανα σου και εσυ δεν χτυπιεσαι?- και που εντελει δειχνει ποσο απαιτητική ειναι η άτιμη κοινωνία,ποσο πολλα ζηταει απο εσενα.

Γιατι εφτασε στον φόνο?Και γιατι το έκανε φαινομενικά χωρις λογο?Σκεφτομαι λιγο την ψυχολογια του και φαντάζομαι πως επασχε απο μια γενικη έλλειψη συναισθηματων.Δεν στεναχωριέται,οχι τωρα αλλα ουτε και ποτε.Δεν σε αγαπαει,αλλα αυτο δεν εχει σημασια.

Ο Καμυ αποφασισε σε αυτο το μυθιστόρημα να δωσει μια έντονη φιλοσοφική χροια αλλα την δίνει πολυ ομοφα χωρίς να σου την χώσει στην μουρη και να στεγνώνει το κειμενο.Καταφέρνει με τις τελευταίες σελίδες να σε γεμισει ενα συναίσθημα που ακομα δεν μπορώ να το καταχωρησω καπου.Σιγουρα φωνάζει κατα την υποκρισία της κοινωνιας,του δικαστηριου,των ίδιων των ανθρωπων.

Οσο το συζητω τοσο πιο πολυ το συμπαθώ.

3. Μήδεια/ Ευριπίδης

4 Αστεράκια

Η Μηδεια ειναι η γυναικα που σκότωσε τα παιδια της,αυτο το ξέρουμε ολοι.Γιατι σκοτωσε τα παιδια της το ξέρουν οι περισσότεροι αλλα το τι υπήρχε στο μυαλό και στην ψυχη της θα το μαθεις μονο αμα διαβασεις τα λόγια της στην αρχαια τραγωδια.Που ξέρεις,μπορεί και στο τέλος να την συμπαθησεις κιολας μια σταλια.

Το εργο ξεκιναει οταν η Μηδεια μαθαίνει πως ο αντρας της,ο γνωστός Ιάσων,αποφασιζει να παντρευτει την ομορφη,ξανθη και νέα κορη του βασιλιά της Κορίνθου Κρεοντα,απορρίπτοντας ετσι απλα την ίδια.Δεν χαιρεται για αυτο ισα-ισα κιόλας που πίκρα βαριά  φωλιαζει στην ψυχη της και ξυπνάει μέσα της την εκδίκηση.Κατηγορεί και απειλεί τον βασιλια και την κορη του,βρίζει την μοίρα της και καταριέται την γυναικεία φυση της για την κακοτυχία της.Τα φαρμακερα λογια της φτανουν εως τα αυτιά του Βασιλιά ο οποιος την διατάζει να εξαφανιστεί απο την πολη του,μαζι με τα παιδια της,αλλιως θα την σκοτώσει.Καπως ετσι φτανει στην απόφαση να παρει εκδίκηση.

Το διαβασα σε μια μέρα ή για να ειμαι ειλικρινής το ξεκινησα γύρω στις δεκα το βραδυ και το τελείωσα κοντα τα μεσάνυχτα.Εχει μπει στην λιστα με τα αγαπημενα μου αρχαια κειμενα και την προτεινω ανεπιφύλακτα.

Η Μηδεια ειναι ενας καλο γραμμένος χαρακτήρας που αγαπαει τον αντρα και τα παιδια της,ισως τον αντρα της ενα τσαααακ παραπανω,και που ειναι καταδικασμένη να ζει σε μια εποχη που τις γυναίκες δεν τις ειχαν σε εκτιμηση.Ερχεται αντιμετωπη με την προδοσία του αντρα της ο οποιος επιλεγει να παρει μια αλλη γυναικα οχι μονο πιο νεα αλλα και σε καλυτερη κοινωνικη θεση απο αυτήν και απαιτεί να το αποδεχτεί η Μηδεια και να ειναι ευγνώμων κιολας που εξαιτιας αυτου του γαμου τα παιδια τους θα εχουν εμμεση συγγένεια με την βασιλική οικογενεια.Εκτος απο παρατημενη,προδομένη και πληγωμενη είναι και μοναχη της μιας που η πατρίδα της βρίσκεται μακρυά και δεν έχει κοντα της κανενα δικο της ανθρωπο.Νιωθει απο παντου χαμενη και ξεχασμενη.

Συχνά μετα απο κάποιον χωρισμο σκεφτόμαστε τι έχουμε κανει για εκεινον τον ατιμο που μας πλήγωσε και πόσο κορόιδα πιαστηκαμε,ακριβως αυτο κανει και η Μηδεια που για να μείνει μαζι με τον Ιασωνα πρόδωσε τον πατερα της.Οποτε βαλε την προδοσία,βαλε την στεναχώρια και μέτρησε και την τρελα που της τριγυρνάει το μυαλο και θα καταλήξεις στο συμπέρασμα οτι η δυστυχια του ερωτα μπορει και να σε κανει δολοφονο.

Η Μηδεια δεν σκοτωσε τα παιδια της απο εκδικητική μανια,τα σκοτωσε για να τα γλυτώσει απο την μανια των εχθρων της οταν έρθουν να την πιάσουν για το φονο του Βασιλιά και της κόρης του,διότι στο τελος τους σκοτώνει.Η σκηνη του θανατου τους ηταν εξαιρετική.Στην τελευταία σκηνη του εργου ο Ιασων και η Μηδεια ρίχνουν το μπαλάκι της ευθύνης για το αποτέλεσμα της ιστορίας τους ο ένας στον αλλον,αυτο ηταν η μοναδική στιγμη που ξενερωσα κατα την διαρκεια της τραγωδιας.

4.  Σούλα/ Τόνι Μόρισον

4 Αστεράκια

Ψαχνοντας μικρα σε μεγεθος βιβλια για να εχω ετοιμα για διαβασμα στο κινητο μου επεσα πανω σε αυτο το μικρο διαμαντακι. Την Toni Morrison την ειχα ακουστα απο διαφορα post που εβλεπα απο σελιδες που εχουν σα θεμα τους τα βιβλια και μπορω να πω πως μου ειχε δημιουργηθει μια ενδομυχη περιεργεια να δω τι ακριβως μπορει να γραψει. Χαιρομαι τελικα που της εδωσα μια ευκαιρια διοτι ειναι εκπληκτικη συγγραφεας.

Το πρωτο μισο της ιστοριας ηταν εξαιρετικο.Ξεκιναει με την ιστορια των γονιων των κεντρικων ηρωιδων,μαλλον μονο των μητερων τους, και μας δειχνει πολυ ομορφα τα ηθη,εθιμα και τους τροπους με τους οποιους επιβιωναν οι μαυρες γυναικες που ηταν άτυχες διοτι δεν ηταν ουτε ασπρες αλλα ουτε και αντρες. Μου αρεσε πολυ ο ποιητικος λογος της συγγραφεας που σκιαγραφει τοσο ερεθιστικα τα παντα μεσα στο βιβλιο και σε τραβαει απο τα μαλλια μεσα στις σελιδες του. Οι Eve,η Helene,η Hannah και τα δυο κοριτσια (Sula και Nel) ειναι απιστευτα ομορφες γυναικες. Δυνατες,ελευθερες και σοκαριστικα αισθησιακες. Η παιδικη φιλια των κοριτσιων ειναι ζηλευτη,δυο σωματα μια ψυχη.

Το δευτερο και τελευταιο μισο με εκανε να αντιπαθησω παρα πολυ την Sula η οποιο φυλακισμενη μεσα στην ψευτικη αισθηση ελευθεριας που ενιωθε πληγωνε τους παντες γυρω της. Πνιγμενη απο την ιδια της την αδυναμια να καταλαβει οτι το προβλημα ειναι οτι βρισκεται σε μια φυλακη την οδηγει να γινει η ντροπη της κοινωτητας στην οποια ζει και συναμα να τους χαριζει μια..ανωτεροτητα.

Η γειτονια των μαυρων ηταν τοποθετημενη επανω σε εναν λοφο οπου κανεις λευκος δεν ηθελε να ζησει.Εκει ακριβως διαδραματιζεται η ιστορια,με ηρωες περηφανους ανθρωπους που ζουν τον ρατσισμο και την καταπιεση επι μονιμου βασεως αλλα την αντιμετωπιζει με τοση αξιοπρεπεια και αυτο κανει ακομα πιο ευχαριστω το βιβλιο.Ειναι μια ησυχη μα πολυ δυνατη ιστορια. Ενα διαμαντακι. Αν πεσει στα χερια σας καποιο βιβλιο της σιγουρα να το διαβασετε,η γυναικα ξερει να γραφει!

5. Η θεραπεία του Σοπενχάουερ/ Ιρβιν Γιάλομ

5 Αστεράκια

Το λατρεψα. Για να ειμαι ειλικρινης, το αγαπησα τοσο πολυ που νομιζω καπου βαθεια μεσα μου πως οι χαρακτηρες ειναι ζωντανοι και οχι δημιουργηματα της φαντασιας του Γιαλομ. Αφηστε με ομως πρωτα να σας πω δυο λογακια για αυτο το μυθιστορημα.

Ο κεντρικος ηρωας μας ειναι ενας χηρος 65αρης γνωστος και πετυχημενος ψυχοθεραπευτης που στο ετησιο του τσεκ-απ ο γιατρος του βρισκει εναν υποπτο σπιλο που στην συνεχεια βγαινει θετικος για καρκινο. Εχει το πολυ εναν χρονο καλης υγειας. Το σοκ ειναι τοσο μεγαλο που αρχιζει να σκεφτεται πως ολα ειναι ματαια και σε μια κριση του επανω αρχιζει να σκεφτεται ολους τους ασθενεις του και ποσο καταφερε στα αληθεια να τους βοηθησει. Ανοιγοντας τους ατομικους τους φακελους πεφτει επανω στον Φιλιπ, εναν ασθενη που πολλα χρονια πριν δεν καταφερε να τον βοηθησει. Οταν αποφασιζει να τον παρει τηλεφωνο για να δει μηπως και εντελει τον βοηθησε η θεραπεια του αφοτου ειχαν απομακρυνθει ανακαλυπτει οτι ο Φιλιπ ειχε γιατρευτει απο το προβλημα του αλλα οχι χαρη σε αυτον, αλλα χαρη στον Σοπεναουερ.

Ετσι ξεκιναει αυτο το μυθιστορημα, το πρωτο δικο του που διαβαζω, και πραγματικα ηταν ενα δωρο για εμενα. Ας ξεκινησω λεγοντας σας πως ειχα πολυ καιρο αν οχι ακομα και χρονο να διαβασω ενα τοσο μεγαλο βιβλιο χωρις να βαρεθω στιγμη. Ακομα και το γεγονος πως σχεδον καθε δευτερο κεφαλαιο αποτελει βιογραφικο προς ή ακομα και ενα μαθημα για την ζωη του Σοπεναουερ και τα εργα του, ακομα και το γεγονος πως η ιστορια εξελισσεται σχεδον αποκλειστικα την ωρα καποιας ομαδικης ψυχοθεραπειας δεν σε κανει να βαριεσαι. Μιας και το βιβλιο ειναι οχι μονο μυθοπλασια αλλα και ενα οργιο ψυχολογιας και φιλοσοφιας μαθαινεις τοσα πολλα και ενδιαφεροντα πραγματα! Πρωτα απο ολα εμαθα πως η ομαδικη θεραπεια ειναι κατι σκληρο αλλα πολυ πιθανον μια πολυ χρησιμη εμπειρια για τις ψυχες των ανθρωπων. Επισης εμαθα πως ο Σοπεναουερ ηταν ενας καταθλιπτικος μισανθρωπος αλλα ηταν ειλικρινης με τον εαυτο του και ηξερε πολυ καλα ποιος ηταν τοσο νοητικα οσο και ψυχικα.

Η ιστορια με τραβηξε πολυ και σκεφτομουν ποτε θα καταφερω να ξοδεψω λιγο χρονο για να κατσω στο καναπε μου για να διαβασω. Ο Γιαλομ ειναι καλος συγγραφεας και σε κερδιζει τοσο στα non-fiction οσο και στην μυθοπλασια. Οι χαρακτηρες ειναι τοσο αληθινοι που πραγματικα νοιαζεσαι για αυτους και θες να κανουν προοδο. Διεκρινα οτι καποια στοιχεια στο βιβλιο αυτο ειχαν κανει την εμφαση τους και στο non-fiction βιβλιο “Στον κηπο του Επικουρου”, στο οποιο πραγματευεται τον θανατο και τον φοβο που μας προκαλει. Και σε αυτο αναφερεται στα ιδια τσιτατα απο τους ιδιους φιλοσοφους και εδω μιλαει για τον θανατο, αλλα πολυ πιο ηπια και χωρις συναισθηματισμους.

Δεν ξερω τι αλλο να πω, μολις το τελειωσα και σιγουρα κατι που ξεφυγε. Διαβαζοντας το σιγουρα θα βρεις κομματια του που θα σου μιλουν και που θα σε δενουν με την επομενη σελιδα.

6. Ο ερωτευμένος Πυροσβέστης/ Ευγένιος Τριβιζάς

5 Αστεράκια

Έχω ακούσει μόνο καλά λόγια τόσο για το έργο του Ε.Τριβιζά όσο και για τον ίδιο τον συγγραφέα και όπως είναι φυσικό ένιωσα μεγάλη περιέργεια να διαβάσω κάποιο βιβλίο του. Περίμενα να πέσει στα χέρια μου ένα από τα παιδικά του βιβλία, διότι νόμιζα ότι είχε γράψει μόνο τέτοια, αλλά αυτό που έπεσε στην αγκαλιά μου ήταν αυτή η συλλογή μικρών ιστοριών για μεγάλους αναγνώστες.

Ήταν μια απολαυστική ανάγνωση. Ο Τριβιζάς είναι ένας καταπληκτικός συγγραφέας, γνώστης της ελληνικής γλώσσας και κάτοχος του λογοτεχνικού πνεύματος. Κάθε μικρή ιστορία σε γεμίζει ευχαρίστηση που είσαι ζωντανός και μπορείς να διαβάζεις λογοτεχνία. Ναι, μου άρεσε τόσο πολύ.

Όταν ξεκινάς να διαβάζεις κάτι από έναν άγνωστο προς εσένα συγγραφέα κρατάς μικρό καλάθι, το οποίο μεγαλώνει ή μικραίνει ανάλογα με το πόσο σου αρέσει αυτό που διαβάζεις. Στην περίπτωση αυτή το καλάθι μου μεγάλωσε τόσο που πλεόν χωράει ένα ολόκληρο σύμπαν καμωμένο απο τον κ.Τριβιζά!

Με την πρώτη ιστορία της συλλογής αντιλήφθηκα πως ο Τριβιζάς ήθελε κάτι να μας πει και μετά την ανάγνωση της δεύτερης ιστορίας κατάλαβα ακριβώς τι είναι αυτό. Οι περισσότερες ιστορίες κατατάσσονται στο δυστοπικό είδος (σκέψου Μεγάλος Αδερφός, 1984) όπου οι άνθρωποι ζουν κάτω απο την διακριτικά καταπιεστική «κυβέρνηση». Δεν είναι κατί που το αντιλαμβάνεσαι αμέσως. Τις πληροφορίες στις δίνει ο συγγραφέας πολύ ήρεμα χωρίς διάθεση να σε σοκάρει ή να σε εκβιάσει συναισθηματικά. Θέλει μέσα απο μια απλή περιγραφή των καταστάσεων στις οποίες διαδραματίζεται η ιστορία να σε κάνει να αντιληφθείς την απαισιόδοξη φύση του. Συχνά σκεφτόμουν ότι αυτό είναι το βιβλίο είναι η ένοχη απολαυσή του, ότι με αυτές τις ιστορίες έρχεται στα “ίσα” του. Δεν είναι όλες οι ιστορίες του δυστοπικού είδους, έχει και ερωτικές. Όλες όμως ακολουθούν την ίδια απαισιόδοξη πορεία.

Το χάρηκα πάρα πολύ. Υπάρχουν μερικά βιβλία που όταν τα διαβάζω νιώθω πολύ άνετα σαν να ήταν γραφτό να τα διαβάσω. Ξέρω ακούγεται χαζό, έτσι νιώθω όμως.

Το προτείνω ανεπιφύλαχτα.

7. Η εκδίκηση/ Yrsa Sigurðardóttir

4 Αστεράκια

Την “Εκδικηση” θα την προσπερνούσα χωρίς να αντιληφθώ την ύπαρξη της εάν δεν διάβαζα πολύ καλές κριτικές  στις βιβλιοφιλικές σελίδες που είμαι μέλος. Ανήκει στο ειδος του μεταφυσικού θρίλερ και η ιστορία διαδραματίζεται στην Ισλανδία. Μπορείς να φανταστείς τι όμορφα που ταιριάζει στο είδος αυτό η υπέροχη και παγωμένη Ισλανδία! Η οπτική γωνία είναι διαφορετική σε κάθε κεφάλαιο,πότε η Κατρίν και πότε ο Φρέιρ μας συντροφεύουν και μέσα από τα δικά τους ματιά βλέπουμε να ξεδιπλώνεται η ιστορία μας με αυτούς κύριους πρωταγωνιστές.

Η Κατρίν μια νέα γυναίκα επισκέπτεται μαζί με τον άντρα της και μια στενή οικογενειακή τους φίλη ένα έρημο νησί σε κάποιο fjord για να ανακαινίσουν ένα κτίσμα  και να το μετατρέψουν σε ξενώνα. Όσο βρίσκονται εκεί, μοναχοί τους και μακρυά από οποιαδήποτε βοήθεια, βιώνουν διάφορες περίεργες καταστάσεις που συχνά σου σηκώνουν την τρίχα όρθια! Ο Φρέιρ ένας ψυχίατρος από το Ρέικιαβικ μετακομίζει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη μετά την εξαφάνιση του γιου του με την ελπίδα να μπορέσει να ξανά σταθεί στα πόδια του. Σύντομα όμως μπλέκει σε μια ιστορία που θα τον στοιχειώσει για τα καλά. Σοβαρός, πληγωμένος και φοβισμένος θα προσπαθήσει να φέρει εις πέρας την αποστολή που έχει αναλάβει.

Ήταν ένα πολύ καλό βιβλίο τρόμου. Οι χαρακτήρες ήταν καλογραμμένοι και πολύ συμπαθητικοί και κινούνταν μέσα στην ιστορία άνετα και κυρίως πιστευτά. Οι αντιδράσεις τους πολλές φορές βοηθούσαν στο να παγώσει και το δικό σου αίμα,  έπιανα τον εαυτό μου να φοβάται πολύ, αλλά και να συμπάσχει μαζί τους και τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν. Η ιστορία ήταν καλά δομημένη, κάποια “μυστικά” της τα είχα καταλάβει πριν την μέση του βιβλίου άλλα πάλι ήρθαν σαν έκπληξη με το πέρας του διάβασματος. Από την αρχή σε τραβάει από τα μαλλιά για να γυρίζεις σελίδα την σελίδα αν και το τέλος ήταν αναμενόμενο, όλα τα βιβλία ( και οι ταινίες τρόμου) ακολουθούν την πάνω κάτω ίδια γραμμή πλεύσης.

Το έχω ήδη προτείνει σε ανθρώπους που ξέρω πως αγαπούν το καλό βιβλίο τρόμου. Το συστήνω φυσικά ανεπιφύλακτα.

edwinfotheringham2_hires

Advertisements

10 thoughts on “Τα καλύτερα βιβλία, 2016 edition.

  1. Κλασσικές επιλογές! Ελπίζω και εγώ το 2017 να διαβάσω κάποιες τραγωδίες, εσύ και ο Μουρακάμι και η Ταρτ με πείσατε 😛
    Καλή χρονιά ρε Τζο μου, πάντα να σαι καλά και να χαμογελάς. Και να μην ακούς κανένα!

    Liked by 1 person

  2. ααα την ειχα ξεχασει την ενδικηση, την ειχα δει πιο παλια στο μπλογκ σου. Την εβαλα στη λιστα, οταν παω ελλαδα θα το παρω. Καλη χρονιαααααα

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s