Book Reviews

Review: Στην παγίδα του νερού από την Paula Hawkins.

9786180120882

«Τζούλια, εγώ είμαι. Πάρε με, είναι ανάγκη. Σε παρακαλώ, Τζούλια, είναι σημαντικό».

Λίγες μέρες πριν από τον θάνατό της, η Νελ Άμποτ τηλεφώνησε στην αδελφή της. Η Τζουλς δεν το σήκωσε, αγνοώντας την έκκλησή της για βοήθεια. Τώρα η Νελ είναι νεκρή. Λένε ότι πήδηξε. Και η Τζουλς αναγκάζεται να επιστρέψει στο μέρος με το οποίο έλπιζε ότι είχε ξεμπερδέψει οριστικά, για να φροντίσει την έφηβη κόρη που άφησε πίσω η αδελφή της. Η Τζουλς, όμως, φοβάται. Φοβάται πολύ. Τις καλά θαμμένες αναμνήσεις της, τον παλιό μύλο, τη γνώση ότι η Νελ αποκλείεται να πήδηξε.Και πάνω απ’ όλα, φοβάται το νερό και εκείνο το μέρος που ονομάζουν Κολυμπήθρα των Πνιγμών… 

 

Συχνά όταν πάσχω από ένα λογοτεχνικό τέλμα όπου τίποτα δεν μου αρέσει ή όταν έχω τελειώσει ένα πολύ καλό βιβλίο και θέλω κάτι να με βοηθήσει να αποσυμπιέσω το κεφάλι μου το χέρι μου πάει σε ένα μυθιστόρημα μυστηρίου. Κάποτε ήταν η αστυνομική λογοτεχνία που με βοηθούσε να βρω πάλι τον δρόμο μου· πλέον δεν με αγγίζει, χρειάζομαι μυστήριο με ανθρώπους της καθημερινότητας. Μου αρέσουν οι διηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο και το μυστήριο να ξεδιπλώνεται σίγα μέσω αυτών. Το «Στην παγίδα του νερού» καλύπτει όλα θέλω μου, αν και δεν είμαι σίγουρη πως το έκανε άκρως ικανοποιητικά.

Σε τούτο το βιβλίο από την Πολα Χοκινς μην περιμένεις να συναντήσεις το Κορίτσι του τρένου, αλλά μάλλον μια πιο επιφανειακή και απλωμένη σε πολλές διηγήσεις από διαφορετικές (και συχνά αναξιόπιστες) φωνές ιστορία. Υπήρξαν στιγμές που σε κούραζε η συνεχής εναλλαγή μεταξύ προσώπων διότι τα κεφάλαια ήταν μικρά και ένιωθες πως δεν είχες τον χρόνο να βουτήξεις στην κάθε σκηνή. Η συγγραφέας δεν κατάφερε να κρύψει καλά τους χαρακτήρες των ηρώων της και μπορεί με λιγάκι προσοχή παραπάνω να καταλάβεις πολλά πολύ πριν την «μεγάλη» αποκάλυψη, που για να είμαστε ειλικρινής δεν είναι και τόσο σοκαριστική.

Η γραφή της Πολας μου άρεσε πάρα πολύ. Δεν περιμένω πολλά από ένα βιβλίο μυστηρίου – πχ λυρική γραφή – αλλά χαίρομαι όταν η συγγραφέας το πάει ένα βήμα παραπάνω και χαρίζει όμορφα γραμμένες προτάσεις. Υπάρχει κάτι που αγαπώ πολύ στην Αγγλική λογοτεχνία νομίζω είναι οι περιγραφές της φύσης και καιρού, της ζωής μιας μέσης οικογένειας, γενικά λατρεύω ότι με κάνει να φαντάζομαι την Αγγλία. Θεωρώ ότι μου ταιριάζει σαν άνθρωπο και ένας από τους λόγους που μου άρεσε το βιβλίο ήταν η τοποθεσία στην οποία διαδραματίζεται η ιστορία.

Θα ήθελα να το είχα αγαπήσει και να πω πως με συνεπήρε αλλά δεν μπορώ. Το διάβασα όλο μέσα σε 24 ώρες γιατί πραγματικά μου άρεσε και καιγόμουν να μάθω τα πως και τα γιατί αλλά δεν θα έλεγα πως ξετρελάθηκα με την πλοκή ή με τους χαρακτήρες.

Θα το πρότεινα σε όσους θέλουν ένα αργό – σχετικά – βιβλίο μυστηρίου το οποίο θα σου χαρίσει μια σταθερή ανάγνωση χωρίς «κοιλιές» και που στο τέλος του θα σε αφήσει κάπως ουδέτερο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s