Book Reviews

Review: Πέφτουν Αστέρια από τον Δημήτρη Τσολάκη.

exo_2296x3538

Το σκόπιμο αίμα. Στο πιάτο, σε δείπνο οικογενειακό. Μαύρο τραπεζομάντιλο. Τα χρυσόψαρα είναι εδώ, στη γυάλα. Άρωμα από χαλασμένο τυρί, πλαστικά άνθη. Με βελόνες. Μια αποκεφαλισμένη κούκλα που μεγαλώνει, χάνοντας τις τέσσερις αδελφές της. Μιλάει. Μαμά; Μπαμπά; Αυτοί οι παντελώς άγνωστοι στο παιδί άνθρωποι. Οι καταγωγικοί θύτες στην “προγεγραμμένη ρουτίνα του ήλιου”: Ανατέλλεις, ζεις, βασιλεύεις, σκοτεινιάζεις. Πεθαίνεις. Το αίμα που αφήνουν παντού είναι γενετικός κώδικας. Το εκπληρωμένο, υποδόριο, αμίλητο έγκλημα. Ο πολλαπλασιασμός του. Είναι παράδοση και κληροδότημα, στάμπα που μεγαλώνει σαν κηλίδα. Μην κοιτάξεις πίσω, θα γίνεις άγαλμα. Μη μιλάς. Μη γελάς. Μη. Μη – Μια μικρή ιστορία του κόσμου, σαν βιβλιοθήκη επαναλαμβανόμενων φόνων. Που εκπυρσοκροτούν. Το σπίτι γυρίζει προς τα μέσα. Τους καταπίνει, σ’ ένα κόκκινο βυσσινί. Άλλο σπίτι. Κι άλλο. Κι άλλο. Κοίτα, μπαμπά, βρέχει. Κοίτα. Πέφτουν μαχαίρια.

Τον συγγραφέα Δημήτρη Τσολάκη τον γνώριζα από τις διάφορες ομάδες βιβλίων στο Facebook πολύ πριν μάθω ότι αγαπάει την συγγραφή. Όταν βγήκε το βιβλίο του βρήκε αμέσως την θέση του στην βιβλιοθήκη μου και μερικούς μήνες αργότερα το έπιασα στα χέρια μου με σκοπό να το διαβάσω.

Είναι πολύ μικρό σε μέγεθος, ιδιαίτερο, σίγουρα δεν έχω ξαναδιαβάσει κάτι τέτοιο από έλληνα συγγραφέα τώρα τελευταία. Η ιστορία που δεν είναι συνεχής αλλά χωρίζεται σε μικρά κεφάλαια με κάποια αυτονομία από την κεντρική ιστορία, είναι σκληρή με βρώμικη γλώσσα και μέσα στις λέξεις υποβόσκει το σκοτεινό· το διαβολικό. Πιστεύω πως όταν πιάνεις ένα βιβλίο στα χέρια σου πρέπει να είσαι στην κατάλληλη ψυχολογία για να το απολαύσεις. Το Πέφτουν Αστέρια με έπιασε σε μια πολύ άσχημη εποχή γεμάτη άγχος και με γέμισε σκληρές εικόνες που με ταρακούνησαν. Κοινώς, το αδίκησα. Νιώθοντας όμως πως δεν του έδωσα την πρέπουσα σημασία το ξαναέπιασα στα χέρια μου και ανακάλυψα πως θα ήταν έγκλημα να είχα μείνει στην πρώτη ανάγνωση μόνο. Με την δεύτερη ματιά ανακάλυψα κάτι πολύ όμορφο. Στα χέρια μου κρατούσα τα πρώτα βήματα ενός καλού συγγραφέα.

Ο Δημήτρης Τσολάκης είναι ένας ταλαντούχος συγγραφέας με άμεση γραφή που γεμίζει ωμά συναισθήματα τον αναγνώστη. Το βιβλίο ακολουθεί μια κινηματογραφική πορεία παρμένη από τα διάφορα θρίλερ με την ίδια θεματολογία. Συχνά δεν καταλάβαινα τι ήταν αυτό που ήθελε να μου πει ο συγγραφέας και έπιανα τον εαυτό μου να κρατάει σημειώσεις πάνω σε αυτά που θεωρούσα ότι δεν έβγαζαν νόημα· τι δύσκολο να καταλάβω πως το βιβλίο έχει μια έντονη χροιά σουρεαλισμού, μαγικού ρεαλισμού και φαντασίας/τρόμου. Το μυαλό μου είχε κολλήσει!

Είμαι σίγουρη πως ο Δημήτρης θα μας χαρίσει ακόμα καλύτερα βιβλία. Ελπίζω στο επόμενο του μυθιστόρημα να αφήσει τον εαυτό του ελεύθερο και να δουλέψει μια μεγαλύτερης έκτασης ιστορία, έχει τα εφόδια για αυτό.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s