Book Reviews

Review: Ο τυφλός δολοφόνος από την Μάργκαρετ Άτγουντ.

23468324_534386426895039_230012243_o

Ό «Τυφλός δολοφόνος» ξεκινάει με την αυτοκτονία της Laura, της αδερφής της Iris η οποία θα είναι και η αφηγήτρια της ιστορίας, μερικές μέρες μετά την λήξη του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου. Η Iris αποφασίζει να γράψει την ιστορία της οικογένειας της ξεκινώντας από την γιαγιά και τον παππού της κάπου στο τέλος του 19ου αιώνα για να μας φτάσει στην αυτοκτονία της μικρότερης αδερφής της και τι σήμαινε αυτή για τις ζωές των χαρακτήρων του βιβλίου. Εκτός από την διήγηση της Iris που είναι χρονολογική, μέσα στο μυθιστόρημα υπάρχουν και μερικά κεφάλαια με δύο άλλους χαρακτήρες, εραστές, που μας διηγούνται την ιστορία του τυφλού δολοφόνου. Όλα αυτά διαδραματίζονται σε μια μικρή πόλη του Καναδά.

Το βιβλίο έχει 689 σελίδες, σύμφωνα με την ταπεινή μου άποψη θα έπρεπε να είχε 300 σελίδες λιγότερες. Η Μάργκαρετ Άτγουντ στον «Τυφλό δολοφόνο» μας δίνει περιγραφικά την κάθε σκηνή στην ζωή της οικογένεια Τσείζ. Αυτή η επιλογή της Άτγουντ από την μια σε τραβάει στο πυθμένα της ιστορίας από την άλλη όμως σε πνίγει με πληροφορίες και περιγραφές που δεν αποσκοπούν σε τίποτα και δεν βοηθούν την υπόθεση. Παρόλα αυτά οι χαρακτήρες είναι πολύ ζωντανοί ίσως εξαιτίας της διάθεσης της συγγραφέως να μας δώσει πολλές πληροφορίες, μπορείς και τους σχεδιογραφείς με την φαντασία σου πιο εύκολα.

Υπάρχει ένα υποβόσκων συναίσθημα στο βιβλίο που θεωρώ ότι του χαρίζει μια μυστηριακή αύρα. Γίνεται γνωστό στον αναγνώστη από την αρχή πως κάτι υπάρχει στον οικογενειακό πυρήνα των αδερφών Τσείζ , ένα μυστικό ή κάτι παραπλήσιο, που κινεί την πρωταγωνίστρια να θέλει να μας μιλήσει για την αδερφή της, μισό αιώνα μετά την αυτοκτονία της. Δεν περίμενα να τελείωσει έτσι το βιβλίο, όποτε μπράβο στην συγγραφέα που με εξέπλησσε.

Δεν έχω ακόμα αποφασίσει αν η Άτγουντ είναι από τις αγαπημένες μου συγγραφείς, την διαβάζω πάντα με επιφυλακτικότητα. Με αυτό το μυθιστόρημα με κούρασε πολύ αλλά επίσης μου χάρισε ώρες απολαυστικής ανάγνωσης και με έκανε να πιέσω τον εαυτό μου όταν ήθελα να σταματήσω και χαίρομαι που δεν τα παράτησα. Αν έπρεπε να περιγράψω μοναχά με λίγες λέξεις τι πραγματεύεται αυτό το βιβλίο θα έλεγα πως είναι  μια ιστορία για την αδελφική σχέση, τις οικογενειακές υποχρεώσεις, τον έρωτα και την εκδίκηση.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s