Book Reviews

Review: The house of impossible beauties από τον Joseph Cassara.

28872621_590746404592374_2843487595147558912_n

Το “The house of impossible beauties” είναι το ντεμπούτο μυθιστόρημα του συγγραφέα Joseph Cassara. Η ιστορία του διαδραματίζεται την δεκαετία του ’80 στην Νέα Υόρκη με κεντρικούς ήρωες λατινοαμερικάνες και αφροαμερικάνες drag queens, trans women και γκέι άντρες. Με φόντο την HIV επιδημία και τα άκρως εντυπωσιακά balls ο Cassera πλάθει μια ιστορία που στο επίκεντρο της βρίσκεται η κρυφή ζωή των αποκηρυγμένων ανθρώπων μιας πουριτανικής κοινωνίας τριάντα και χρόνια πριν.

Αν όχι όλοι οι χαρακτήρες τότε ένα τεράστιο ποσοστό αυτών έχουν υπάρξει αληθινοί άνθρωποι, ο συγγραφέας δεν άλλαξε τα ονόματα τους, και έχοντας αγαπήσει τις προσωπικότητες τους μέσα από το Paris is burning (ένα απίθανο ντοκιμαντέρ για την Ball scene της δεκαετίας του ’80, το προτείνω σε όλους!) χάρηκα πολύ που θα τους «έβλεπα» ξανά.  Με άγγιξαν τόσο πολύ οι προσωπικές τους ιστορίες και τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο καθένας τους ξεχωριστά αλλά και μαζί σαν κοινότητα. Ένιωσα πολύ λυπημένη γιατί γνωρίζω πως ήταν η απεικόνιση της πραγματικότητας πολλών LGBTQ+ ανθρώπων ανά τα χρόνια. Αν υπάρχει κάτι που μπορεί κανείς να πάρει από το βιβλίο αυτό είναι ότι εμείς επιλέγουμε την οικογένεια μας, κάπου υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων έτοιμη να μας δεχτεί στην αγκαλιά της και να αποδεχτεί έτσι όπως είμαστε.

Παρόλο που το βιβλίο αυτό το αγάπησα για καθαρά συναισθηματικούς λόγους υπήρξαν δυο πράγματα που με ενόχλησαν. Το πρώτο είναι πως σε κάποια σημεία ένιωσα ότι οι χαρακτήρες που είχα γνωρίσει μέσα από το ντοκιμαντέρ δεν έμοιαζαν πολύ με αυτούς που βρήκα στο μυθιστόρημα και επίσης με ενόχλησαν οι αλλαγές στο background τους, έπρεπε όμως να μου θυμίζω συνεχώς πως ο Cassera τους χρησιμοποίησε σαν έμπνευση και δεν είχε σκοπό να γράψει μια αμιγώς βιογραφική ιστορία, αν και κράτησε πολλά στοιχεία από τις πραγματικές τους ζωές, άλλα ένα μυθιστόρημα φόρο τιμής σε αυτούς τους ανθρώπους.  Και το δεύτερο στοιχείο του μυθιστορήματος που με ενόχλησε είναι η επιλογή του συγγραφέα να περιλάβει πολλές ισπανικές λέξεις στην ιστορία του με αποτέλεσμα να μην βγάζω νόημα γιατί δεν γνωρίζω την γλώσσα. Μπορεί σε μια πρόταση να μιλάει ένας χαρακτήρας αγγλικά μαζί με ισπανικά και να αναγκάζομαι να βγάζω νόημα από τα συμφραζόμενα. Ήταν λίγο εκνευριστικό αν και κατάλαβα πως ήθελε ο Cassera να δώσει latin χρώμα στους διαλόγους! Παρόλα αυτά η γραφή του ήταν πολύ καλή και μερικές στιγμές απλά υπέροχη.

Αγαπώ Angie και Venus,  η Angie έχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου , και χάρηκα τόσο πολύ που είχα την ευκαιρία να περάσω μερικές μέρες παρέα μαζί τους.

Θα πρέπει να ευχαριστήσω την φίλη μου που το βρήκε και αμέσως σκέφτηκε πως θα μου αρέσει και είχε δίκιο. Αυτό το μυθιστόρημα είναι κομμένο και ραμμένο επάνω μου, στα γούστα μου και δούλεψε καλά με τα συναισθηματικά μου «κουμπιά». Είχα χρόνια να κλάψω διαβάζοντας ένα βιβλίο και το The house of impossible beauties το κατάφερα πάνω από δύο φορές.

Το προτείνω σε όσους ψάχνουν βιβλία με LGBTQ+ θεματολογία , θα σας ανταμείψει!

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s