Uncategorized

Summer in the city: Ο συγγραφέας της Τετάρτης και mini προτάσεις βιβλίων του.

Επειδή εφέτος το καλοκαίρι με βρήκε καθηλωμένη στην τσιμεντένια κόλαση της Αθήνας αποφάσισα να σας γράφω κάθε Τετάρτη αυτού του καλοκαιριού (ή για να είμαι ειλικρινής, όσες Τετάρτες καταφέρω να γεμίσω με τους λίγους αγαπημένους μου συγγραφείς) μερικές αράδες αφιερωμένες σε έναν αγαπημένο μου συγγραφέα και ποια βιβλία του να διαβάσετε/αποφύγετε.

Θα ξεκινήσουμε με τον γνωστό και αγαπημένο Ιάπωνα συγγραφέα Haruki Murakami. Είμαι σχεδόν σίγουρη πως την σχέση μου με τον Μουρακάμι την περιγράφει εξαίσια ο επιστημονικός ορισμός του συνδρόμου της Στοκχόλμης. Αυτή μου την άποψη την βασίζω στο ότι α) δεν τον θεωρώ σπουδαίο συγγραφέα (συχνά ούτε καν καλό) , β) με εκνευρίζει συχνά με τον τρόπο που χρησιμοποιεί τις μεταφορές στο κείμενο του και γ) ο τρόπος που σχεδιάζει τους αντρικούς κι γυναικείους χαρακτήρες που τον βρίσκω στερεοτυπικό και παρωχημένο αλλά μόλις εκδώσει νέο μυθιστόρημα θα είμαι από τους πρώτους που θα το αγοράσει. Γιατί ; Άβυσσος η ψυχή του αναγνώστη και με σημαία μου μια φούστα θα βροντοφωνάξω πως I HATEREAD τον Μουρακαμι, ελληνιστί ο Μουρακάμι μου βγάζει μαζοχιστικές αναγνωστικές τάσεις.

Ποιο να διαβάσεις : Το κουρδιστό πουλί. Το διάβασα απνευστί σε μια παραλία στην Εύβοια και το λάτρεψα. Ήταν το πρώτο του που διάβασα και μετά ακολούθησαν ένα σωρό άλλα δικά του.

Υπόθεση:

Η γάτα του Τόρου Οκάντα εξαφανίζεται κι αυτό αναστατώνει τη γυναίκα του, που γίνεται όλο και πιο απόμακρη. Ύστερα αρχίζει μια σειρά από μυστηριώδη τηλεφωνήματα. Και καθώς ξετυλίγεται αυτή η συναρπαστική ιστορία, η απλή, μετρημένη και κάπως ανιαρή ζωή του Οκάντα (ο οποίος μαγειρεύει, διαβάζει, ακούει τζαζ και όπερα και πίνει μπίρα στο τραπέζι της κουζίνας του) έρχεται τα πάνω κάτω, και ξεκινάει ένα αλλόκοτο ταξίδι με αφανείς οδηγούς διάφορους παράξενους ανθρώπους, που ο καθένας έχει να διηγηθεί και μια ιστορία. Ο Μουρακάμι γράφει για τη σύγχρονη Ιαπωνία και το σημερινό κόσμο, για την αποξένωση στις πόλεις και τα ταξίδια αυτογνωσίας, και σ’ αυτό το βιβλίο, συνδυάζοντας αναμνήσεις από τον πόλεμο με μεταφυσικές ανησυχίες, όνειρα και παραισθήσεις, υφαίνει ένα ολόκληρο σύμπαν ασύλληπτης κι απατηλής ομορφιάς.

*επίσης λάτρεψα και το «Ο Κάφκα στην ακτή».

Yπόθεση:

Ένα νεαρό αγόρι, ο Κάφκα Ταμούρα, το σκάει από το σπίτι του είτε για να ξεφύγει από την εκπλήρωση μιας τραγικής οιδιπόδειας προφητείας είτε για να ψάξει να ανακαλύψει τη μητέρα του και την αδερφή του που έχουν εξαφανιστεί από χρόνια.

Ένας αφελής και όχι ιδιαίτερα έξυπνος γέρος, ο Νακάτα, που δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει την κατάθλιψη από τον πόλεμο, πλησιάζει τον Κάφκα και τον νιώθει δικό του άνθρωπο για λόγους που, όπως οι πιο βασικές λειτουργίες στην καθημερινή ζωή, δεν μπορεί να καταλάβει.

Καθώς οι δρόμοι τους συναντώνται, και γίνεται σταδιακά ξεκάθαρο το γιατί, ο Χαρούκι Μουρακάμι βυθίζει τους αναγνώστες του σ’ έναν κόσμο όπου οι γάτες περπατούν, τα ψάρια πέφτουν απ’ τον ουρανό και τα πνεύματα γλιστρούν έξω από τα σώματα για να κάνουν έρωτα ή να διαπράξουν φόνο.

Κριτική εδώ.

Ποιο να αποφύγεις: Δεν μου άρεσε καθόλου το «Σκληρή χώρα των θαυμάτων και το τέλος του κόσμου» αν και πολλοί το θεωρούν το αγαπημένο τους. Είμαι 70% σίγουρη πως δεν φταίει το βιβλίο αλλά η ψυχική κατάσταση στην οποία βρισκόμουν την περίοδο που το διάβασα η οποία δεν σήκωνε τόσο σουρεαλισμό!

Υπόθεση:

Είναι η εποχή που η διαχωριστική γραμμή μεταξύ Καλού και Κακού είναι πιο δυσδιάκριτη παρά ποτέ. Ο πόλεμος της πληροφορικής μαίνεται. Οι Σημειωτές, τα όργανα του Εργοστασίου, είναι αυτοί που αδίστακτα θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο, θεμιτό και αθέμιτο, για να κλέψουν απόρρητα μυστικά. Οι εκπρόσωποι του Συστήματος, οι Αριθμητές, θα κάνουν ακριβώς το ίδιο για να τα προστατεύσουν.

Σ’ αυτόν τον πόλεμο κανόνες δεν υπάρχουν – μόνο το εφιαλτικό αποτέλεσμα μετράει. Κάπου ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα, ή παράλληλα με αυτά, πάλλονται τα Παλιά Όνειρα, πιο δυσνόητα και ασαφή από κάθε άλλη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας. Κι ο Έρωτας, απρόσωπος και ανώνυμος, λες κι είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος απ’ όλους…

*επίσης δεν μου άρεσε τόσο «Τις μικρές ώρες», το βαρέθηκα και δεν το τελείωσα ποτέ.

Υπόθεση:

Άνθρωποι της νύχτας, του περιθωρίου. Ένας τρομπονίστας τζαζ, η ιδιοκτήτρια ενός “ερωτικού” ξενοδοχείου, μια Κινέζα πόρνη που την έχει σπάσει στο ξύλο κάποιο στέλεχος εταιρείας. Δυο αδελφές, η Έρι, ένα μοντέλο που ο λήθαργός του ταυτίζεται με λήθη, και η Μάρι, μια φοιτήτρια που θα συναντήσει τον στοιχειωμένο θίασο τις μικρές ώρες.

Οι δυο αδελφές και οι πλανόδιοι του μεσονυκτίου, παρά την άβυσσο που τους χωρίζει, συνδέονται με μυστικά και ανάγκες που θα αποδειχτούν ισχυρότερα από καθετί. Σύντομα καταλαβαίνουμε ότι η Έρι, κοιμωμένη και εκτεθειμένη στο τίποτα, είτε θα ξυπνήσει ξαναγεννημένη και ακέραιη, είτε θα αφανιστεί για καλά.

Το μυθιστόρημα αυτό του Μουρακάμι είναι μια αφήγηση που σε υπνωτίζει και, ταυτόχρονα, μια μεταφυσική εικασία, η υφαντουργία της μνήμης και των πολλαπλών προοπτικών, μια διερεύνηση της ανθρώπινης κατάστασης. Ζητά την ισορροπία ανάμεσα στον εαυτό και τον Άλλο, ανάμεσα στην αυτοσυνείδηση και την αλληλοκατανόηση, τη σκέψη, τη συμπάθεια και την αγάπη.

Ποιο θα είναι το επόμενο μυθιστόρημα του Μουρακάμι που θα διαβάσω: Έχω πάρα πολλά αδιάβαστα από τον Μουρακάμι αλλά έχω ήδη ξεκινήσει το “Men without Women”, μια συλλογή μικρών ιστοριών.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Αποτέλεσμα εικόνας για χαρούκι μουρακάμι

Ο ΧΑΡΟΥΚΙ ΜΟΥΡΑΚΑΜΙ θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους συγγραφείς παγκοσμίως. Γεννήθηκε στο Κιότο το 1949 και παντρεύτηκε πολύ νωρίς, λίγο μετά τα είκοσι. Αποδίδει την απόφασή του να γράψει σε μια παράδοξη στιγμή αιφνίδιας έμπνευσης κατά τη διάρκεια ενός αγώνα μπέιζμπολ. Παράλληλα με τη νυχτερινή εργασία του, εξακολούθησε να γράφει και να μεταφράζει μεγάλους Αμερικανούς συγγραφείς, αλλά στράφηκε αποκλειστικά στη συγγραφή μόνο μετά την τεράστια επιτυχία του μυθιστορήματος ΝΟΡΒΗΓΙΚΟ ΔΑΣΟΣ, το οποίο έχει πουλήσει περισσότερα από 10.000.000 αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και έγινε κινηματογραφική ταινία. Έκτοτε ο Μουρακάμι μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στην Ιαπωνία και τη Χαβάη. Αγαπάει ιδιαίτερα το τρέξιμο και έκανε κάποτε, μόνος του, τη διαδρομή του κλασικού μαραθωνίου της Αθήνας. Έχει τιμηθεί με τα βραβεία Franz Kafka και Jerusalem, καθώς και το σημαντικότερο λογοτεχνικό βραβείο της Ιαπωνίας, το Yomiury, ενώ βρίσκεται σταθερά ανάμεσα στους υποψηφίους για το βραβείο Νομπέλ. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα έργα του ΝΟΡΒΗΓΙΚΟ ΔΑΣΟΣ, ΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΩΡΕΣ, το magnum opus του, 1Q84, Ο ΑΧΡΩΜΟΣ ΤΣΟΥΚΟΥΡΟΥ ΤΑΖΑΚΙ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ και Ο ΚΑΦΚΑ ΣΤΗΝ ΑΚΤΗ . (Πηγή εδω)

Advertisements

6 thoughts on “Summer in the city: Ο συγγραφέας της Τετάρτης και mini προτάσεις βιβλίων του.

  1. Διαφωνώ κάθετα με τις Μικρές Ώρες, είναι τα Φτηνά Τσιγάρα της Ιαπωνίας! Και η σύλληψη όμορφη και η ανάπτυξη που της έδωσε ο Μουρακάμι. Μην ξεχνάμε και το καταπληκτικό -αυτοβιογραφικό- για τι μιλάμε όταν μιλάμε για τρέξιμο. Καλοταξιδη η νέα στήλη Τζο!

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s